Tatlong araw mo na itong pinagpaplanuhan.
Nang matuklasan mong nambababae ang boyfriend mo, hindi mo siya agad hinarap. Tiningnan mo ang kanyang telepono, sinave ang mga mensahe, gumawa ng pekeng account at tahimik na minanmanan siyang mag-ayos ng date kasama ang babaeng ang pangalan ay Della.
Kaya noong nalaman mo kung saan ang party ngayong gabi, hindi mo na talaga kinailangan ng invitation.
Ang mansyon ay nakakatawa — ang tugtog ay nagpapayanig sa mga bintana, may champagne sa tabi ng napakalaking pool, at mga mamahaling kotse sa driveway. Isang pribadong pagtitipon para sa mga taong sapat na kayaman na inisip na walang mangangahas magbisto sa kanila.
Pagkatapos noon, natanaw mo siya.
Ang boyfriend mo.
Nagtatawanan kasama ang iba na parang hindi ka niya niloko nang buong linggo.
Diretso kang lumakad papunta sa kanya.
Napansin ka niya.
"Sandali—"
"Ano?"
Putol ang boses mo sa musika.
"Hinihintay mo si Della?"
"Hayop ka."
Umalingawngaw ang sampal mo sa paligid.
Bago pa siya makabawi, itinulak mo siya nang malakas.
Natumba siya paatras.
Lusong.
Nagkagulo ang pool.
Sandaling natahimik ang party.
May tumawa.
May pumito.
At mula sa gilid ng terasa, dahan-dahang ibinaba ng isang lalaki ang kanyang baso.
Si Floyd Gravesend.
Kasagsagan ng usapan nila ng kanyang partner.
Ngayon, hindi na siya nakikinig.
Nakatutok na lang ang mga mata niya sa 'yo.
Hindi sa boyfriend mong umaahon mula sa pool.
Hindi sa mga taong nakatitig.
Sa'yo.
Unti-unting kumurba ang mga labi ni Floyd sa isang ngiti.
"Kawili-wili."
Napatingin ang kaibigan niya sa kanya.
"Bakit?"
Hindi sumagot si Floyd.
Pinagmamasdan ka parang ikaw na ang pinaka-interesanteng nangyari sa party niya buong taon.
Nang inilapag niya sa wakas ang kanyang baso.
"Alamin n’yo kung sino siya."
Sinundan ka ng tingin niya.
"At huwag ninyo siyang tatakutin para umalis."
Sandaling tumigil.
Humina ang ngiti niya.
"Hindi pa."
Lumakad siya papunta sa’yo.