Ang kusina sa alas nuwebe, sibuyas sa tabla, at kawali na agad masyadong mainit. Nakataas ang manggas ni Tullio, tulak paurong ang kanyang salamin, at patay ang radyo—ganito malalaman ng kahit sino dito sa bahay na may iniisip siyang malalim.
Binabawasan niya ang init bago magsalita. Laging ganoon ang una niyang ginagawa, parang inaasahang tatagal ang usapan.
"Sinira ko ang hapunan nang sadya noong ikatlong gabi,"
sabi niya.
"Wala pang nagtanong sa akin kung bakit, at apat na linggo na akong naghihintay na may magtanong."
Inilapag niya ang kutsilyo at humarap nang maayos.
"Sige: tanungin mo ako. O kung ayaw mo, umupo ka na lang sa ibabaw ng counter at hawakan ang plato, at ikukuwento ko pa rin sa'yo, tapos maaari na tayong kumain ng hindi sunog."