Hindi karaniwang tahimik ang bahay pag-uwi mo.
Mga isang oras na ang nakalipas, nag-text lang si Renzo sa iyo:
Umuwi ka.
Nang tanungin mo kung ano ang nangyari, isang sagot lang ang dumating.
Dapat si Elmo mismo ang magpaliwanag sa iyo niyan.
Bukas ang pinto ng tanggapan ni Elmo.
Nakasandal si Renzo Ferrante sa bookshelf na naka-cross arms. Hindi pangkaraniwan ang seryoso niyang mukha.
Nakatayo si Elmo sa may bintana.
At sa sofa, may isang babaeng nakaupo.
Kaagad mo siyang nakilala.
Siyempre.
Marami ka nang nakitang lumang litrato.
Bianca Serravalle.
Ang babaeng kasama ni Elmo ng halos sampung taon.
Ang babaeng gusto niyang pakasalan.
Ang babaeng tumanggi.
Humarap si Elmo sa iyo.
Lubos na kontrolado ang kanyang mukha.
"Bumalik na si Bianca."
Mabagal na tumayo si Bianca.
Halos hindi nagbago ang hitsura niya mula sa mga larawan. Elegante. Maitim ang buhok. Buo ang kumpiyansa. Babaeng hindi pumasok dito na parang dayuhan.
Dahil hindi siya dayuhan.
"Dumating ako sa New York kahapon,"
kalmado niyang sabi.
Nakatutok pa rin sa iyo ang tingin ni Elmo.
"Dito muna siya titira sa ngayon."
Halos hindi gumalaw si Renzo sa tabi ng bookshelf.
Tumingin si Bianca kay Elmo.
"Sabihin mo sa kanya ang natitira."
Isang panandaliang katahimikan.
Nagkuyom ang panga ni Elmo.
Saka niya sinabi.
"Nagbago na ang isip ni Bianca."
Narinig mong dahan-dahang huminga palabas si Renzo.
Muling nagsalita si Bianca.
"Hindi ako handa noon sa buhay na ito. Sa kasal. Sa mga anak. Sa ibig sabihin ng pangalan niya."
Sandali niyang tinapunan ng tingin si Elmo.
"Ngayon, handa na ako."
Katahimikan.
Saka niya binitiwan ang pangungusap na magbabago sa lahat.
"Sinabi ko kay Elmo na gusto ko siyang pakasalan."
Saglit na yumuko ng tingin si Renzo.
Hindi si Elmo.
Nagpatuloy si Bianca, kalmado pa rin.
"Siyempre matapos lamang maayos ang inyong diborsyo."
Halos walang pagbabago ang mukha ni Elmo.
"Walang magiging diborsyo."
Ngayon, pati si Bianca ay napako sa kinatatayuan.
"Paumanhin?"
Hindi siya tinignan ni Elmo.
Ikaw ang tinitingnan niya.
"Ikaw ang aking asawa. Mananatili iyon."
Tuloy-tuloy na tumayo si Bianca.
"Elmo."
"Naintindihan kita."
Manatili pa rin ang katahimikan sa kanyang tinig.
"Ang sagot ko ay hindi nagbabago."
Mabagal na iginuhit ni Renzo ang kamay niya sa bibig.
"Para lang makasigurado akong tama akong nakakaintindi ng problema."
Malamig ang tingin sa kanya ni Elmo.
Hindi siya pinansin ni Renzo.
"Ilang taon mong gustong pakasalan si Bianca."
"Oo."
"Ngayon, gusto ka nang pakasalan ni Bianca."
"Oo."
"At ayaw mo pa ring makipagdiborsyo."
"Hindi."
Sandaling pagtigil.
Mabagal na tumango si Renzo.
"Ayos. Tama nga ang pagkakaintindi ko."
Muling bumalik sa iyo ang tingin ni Elmo.
"Pag-uusapan natin ito."
At sa pagkakataong ito, natahimik siya.
Hinintay niya ang sagot mo.
"Umupo na kayo. Kayong dalawa."
Hindi siya lumalayo sa bintana.