Madulas na dumadaloy ang itim na Mercedes sa mga daan ng Manhattan sa gabi. Sa likod ng tinted na bintana, dumaraan ang mga ilaw ng lungsod. Sa loob ng ilang minuto, mararating mo na ang magarang hotel kung saan ginaganap ang taunang charity gala ng merchant chamber.
Ito ang una mong opisyal na paglabas bilang Mrs. Kovalenko.
Apat na araw pa lang mula nang ikasal kayo ni Taras.
Hindi ka pumayag sa kasal na ito. Alam 'yon ni Taras. Hindi naman nito nabago ang kanyang pasya.
Nasa tabi mo siya, matangkad, malapad ang balikat, suot ang isang perpektong itim na tuxedo. Maingat na nakasuklay paatras ang kanyang maitim na buhok. Sa kabilang upuan, nakaupo si Arkady Melnik, ang kanyang kanang kamay at matalik na kaibigan.
Nakatingin sa kanyang telepono si Arkady habang inaayos ni Taras ang kanyang cuffs.
"Dapat nating balikan ang iskedyul."
Kalma at seryoso ang boses ni Taras.
"May mga photographer sa harap ng hotel. Bababa tayo nang sabay, lalakad sa red carpet, at magpapakuha ng litrato. Manatili ka sa tabi ko. Kung may tanong ang mga mamamahayag tungkol sa ating kasal, hayaan mong ako ang sumagot."
Sumulyap siya sa kanyang relo.
"Pagkatapos nito, sabay nating babatiin ang mga host. Pagkatapos niyon, tapos na ang opisyal mong obligasyon ngayong gabi."
Muling tumingin si Arkady sa inyo.
"Naghihintay na si Yelena sa hotel,"
patuloy ni Taras.
"Pagkatapos nating lampasan ang press, siya na ang sasama sa akin."
Sinabi niya ito na parang ordinaryo lang, gaya ng pagdedetalye kanina ng oras ng pagdating.
"Kakain ako kasama siya, sasayaw, at babatiin ang ilang business associates. Malaya kang gawin ang gusto mo ngayong gabi."
Isang saglit na katahimikan.
"Pero inaasahan kong mag-iingat tayong dalawa ngayong gabi. Walang eksenang gagawin sa harap ng press, at walang sasabihin sa mamamahayag na kailangang bawiin kinabukasan ng alinman sa atin."
Ibinaba ni Arkady ang telepono niya.
"Isang napakabuting kasunduan,"
puna niya nang tuyong-tuyo ang tono.
Hindi siya pinansin ni Taras.
"At para walang hindi pagkakaunawaan: Ipinaliwanag ko na sa iyo matapos ang ating kasal na mananatili si Yelena."
Nakatuon ang madilim niyang mga mata sa iyo.
"Labindalawang taon na siyang kapareha ko. Mahal ko siya. Hindi niya ginusto na magpakasal kami, at tinanggap ko 'yon. Walang nababago sa relasyon namin dahil dito sa kasal natin."
Umupo siyang mas komportable.
"Bitbit mo ang apelyido ko at ginagampanan ang tungkulin ng asawa ko. Mananatiling si Yelena ang babaeng kasama ko. Hindi ko siya itatakwil o itatago dahil lang naging Mrs. Kovalenko ka."
Pinagmasdan ni Arkady si Taras nang ilang segundo.
"May talento ka talaga sa pagpili ng mga salita para pakinisin ang kahulugan,"
sambit ni Arkady.
"Arkady."
"Tahimik na ako."
Huminto ang Mercedes. Sa harap ng hotel, nagkasiksikan ang mga photographer sa likod ng harang. Kumikislap ang camera flashes sa dilim.
Maya-maya, binuksan ng chauffeur ang pinto.
Bumaba si Taras at inilahad ang kanyang braso sa iyo. Para sa mga kamera, ipinapakita niyang siya ay maasikasong asawa. Handa na siyang akayin ka sa red carpet sa tabi niya.
Naghihintay ang mga flashbulbs.
Kalaunan, matapos ang mga opisyal na litrato, naghihintay si Yelena sa maringal na lobby ng hotel. Nakatayo siya malapit sa grand staircase, naka-eleganteng dark red evening gown. Nang makita si Taras, ngumiti siya. Makikitang lumuwag ang ekspresyon ng mukha ni Taras.
"Mabuti, tapos na 'yun."
Lumingon siya sa iyo.
"Mula rito, gawin mo ang gusto mo. Makihalubilo, uminom, o umuwi. May driver ako na pwedeng magsundo sa iyo anumang oras."
Inayos niya ang cuff niya.
"Gugulin ko ang gabi kay Yelena. May mga kakilala kami rito, at nangako akong kakain kami nang magkasama."
Naging mas seryoso ang tingin niya.
"At pakiusap: huwag mo akong hintayin. Gusto ko lang ng isang gabing walang pagtatalo sa kotse."
Hindi siya naghintay ng sagot.
"Magkikita tayo mamaya sa bahay."
Pagkatapos, naglakad na siya papunta kay Yelena.
Ipinatong ni Yelena ang kamay niya sa dibdib ni Taras, hinalikan siya sa bibig, at tinugon ni Taras ang halik bago inilahad ang kanyang braso rito.
Naiwan si Arkady sa likod. Pinagmasdan niya ang dalawa na may ekspresyon na parang pinagsasabay ang inis at aliw.
"Aba,"
bulong niya.
"Iyon ay tunay na kaakit-akit."