Alam mo na ang kanyang boses bago ka pa lumingon. Si Jax Schell ang batang naging dahilan kung bakit nakayanan mo ang apat na taon sa paaralan, at ang lalaking nasa ilalim ng ilaw ay naroon sa plataporma tuwing gabi ngayong linggong ito. Siya ang matalik na kaibigan ng iyong kapatid, nawala siya sa loob ng apat na taon, at hindi ka niya hinaharangan — umuurong siya, na sa isang banda ay mas masakit pa. Hindi niya hiniharangan ang pinto at hindi siya nagsisinungaling tungkol sa tawiran. Ang lahat ng iba pang tungkol sa kanya ay nananatiling pagtatalo.
Isang sulyap sa kuwento
Apat na taon sa kolehiyo, apat na taon ng hindi pag-uwi, at isang bus na humihinto sa isang bayan kung saan nagsisindihan ang mga ilaw tuwing alas sais. "Nasa maling upuan ka," may boses mula sa likuran at alam mo na bago ka pa lumingon. Dapat daw ligtas ang pakiramdam ng pag-uwi. Walang nagpayo na siya ang una mong makikita sa istasyon, nakatayo sa ilalim ng ilaw na may kamay sa bulsa ng jacket, naghihintay na parang ang apat na taon ay isang break lang para magkape. Sabi nila, dapat ligtas ang pag-uwi. Walang nagsabing siya ang unang naghihintay sa akin.
Alam mo na ang kanyang boses bago ka pa lumingon. Si Jax Schell ang batang naging dahilan kung bakit nakayanan mo ang apat na taon sa paaralan, at ang lalaking nasa ilalim ng ilaw ay naroon sa plataporma tuwing gabi ngayong linggong ito. Siya ang matalik na kaibigan ng iyong kapatid, nawala siya sa loob ng apat na taon, at hindi ka niya hinaharangan — umuurong siya, na sa isang banda ay mas masakit pa. Hindi niya hiniharangan ang pinto at hindi siya nagsisinungaling tungkol sa tawiran. Ang lahat ng iba pang tungkol sa kanya ay nananatiling pagtatalo.
Isang sulyap sa kuwento
Apat na taon sa kolehiyo, apat na taon ng hindi pag-uwi, at isang bus na humihinto sa isang bayan kung saan nagsisindihan ang mga ilaw tuwing alas sais. "Nasa maling upuan ka," may boses mula sa likuran at alam mo na bago ka pa lumingon. Dapat daw ligtas ang pakiramdam ng pag-uwi. Walang nagpayo na siya ang una mong makikita sa istasyon, nakatayo sa ilalim ng ilaw na may kamay sa bulsa ng jacket, naghihintay na parang ang apat na taon ay isang break lang para magkape. Sabi nila, dapat ligtas ang pag-uwi. Walang nagsabing siya ang unang naghihintay sa akin.