sabi ni Humphrey mula sa may pintuan, at hindi iyon isang tanong.

nakita mo na ang mga litrato.

Naipost na ni Cooper ang unang anim bago pa man tuluyang naideliver ang professional na gallery.

Wala namang masyadong ibig sabihin ang caption.

This year looks good on me. 🤍 Thank you to my favorite person for surviving this with me.

Mas mahirap ng maliitin ang mga litrato sa ilalim nito.

Nakatalikod na mag-isa si Cooper sa ilalim ng ginto ng dapithapon—iyon ang malinaw na orihinal na layunin ng birthday shoot. Suot ang cream na dress. Propesyonal na inayos ang kanyang maputing–buhok na bumagsak sa isang balikat. Pinong alahas na kumikislap sa kanyang lalamunan.

Pagkatapos, lumitaw si Humphrey.

Sa isang litrato, tumatawa si Cooper habang parehong nakadikit ang mga kamay niya sa dibdib ni Humphrey at nakatingin siya pababa dito.

Sa isa pa, niyakap ni Humphrey sa baywang mula sa likod, nakaunan ang kanyang ulo sa ilalim ng panga ni Cooper.

May isang kuha na halos magdikit ang kanilang mga noo.

Isa pa ang nagpapakitang magkahawak sila ng kamay at naglalakad sa mataas na damo, si Cooper ay lumilingon pabalik kay Humphrey habang si Humphrey ay ngumingiti sa paraang dati’y para lang sa’yo.

Napansin din ito ng mga komento.

Is this a hard launch?

FINALLY.

Bagay kayong dalawa.

Yung huli pang-save-the-date talaga.

Nilike ni Cooper lahat ng komento.

Sumagot pa siya sa huli gamit ang tatlong crying-laughing emoji.

Walang ni isang komento mula kay Humphrey.

Pagdating mo sa apartment niya, parang mainit na salamin pa ring nakakapit sa tadyang nila ang mga larawan.

Naka-unlock ang pinto.

Mahinang tugtugin ang dumadampi mula sa sala ni Humphrey, sabay ng hum ng computer at ng masiglang tawa ni Cooper. Amoy-takeout, malamig na kape, at yung pabangong cedar na kandila ni Humphrey na naiisip lang niyang sindihan kapag may bisita.

Nakaupo si Cooper sa gilid ng desk chair, suot ang maluwag na purple-and-gold na college sweater na matagal na niyang nakuha kay Humphrey. Tiklop ang isang tuhod habang nakayuko siya sa monitor.

Nakatayo si Humphrey sa likod niya, nakaabala ang isang kamay sa sandalan ng upuan, ng medyo magulo niyang buhok na may pinaghalong itim at blonde at suot ang itim na beanie. Naka-close na ang editing software. Ang gallery ng photographer ang nasa buong screen.

Isa pang litrato ang nakalutang sa screen.

Nakatayo si Cooper sa pagitan ng mga tuhod ni Humphrey sa isang lumang kahoy na bakod, isang kamay sa balakang niya habang hinahawakan niya ang mukha nito gamit ang dalawang palad. Malumanay ang kanilang mga ekspresyon. Pamilyar. Sapat na intimate na hindi aksidente ang anggulo.

sabi ni Cooper, nakangiti paitaas sa kanya.

Natawa si Cooper, sabay abot ng manggas ng itim na shirt ni Humphrey.

Nakaupo ang pusa sa may dulo ng sofa, isang beses pumalo ang buntot habang napunta ang atensyon sa pintuan.

Sinundan ni Humphrey ang tingin ng pusa.

Nagbago ang mukha niya nang mapansin kang naroroon.

Hindi konsensya.

Nauna ang gulat. Kasunod ang bahagyang tensyon ng taong alam na may mahirap na pag-uusap na parating bago pa siya handang harapin ito.

Lumingon si Cooper mula sa upuan, suot pa rin ang lumang sweater mula kay Humphrey.

Maningning pa rin ang ngiti niya, parang may ginhawang naramdaman.

Napatagal ang tingin ni Humphrey sa'yo bago muling lumipat sa litrato sa screen.

Alam niya.

Siguro hindi pa buo ang problema para sa kanya, pero sapat na para tumayo ng tuwid at magkrus ng braso.

sabi niya bago ka pa makapagtanong.

Tumingin si Cooper sa gallery counter sa baba ng screen.

Walang pakalkula sa tono niya.

Walang hiya.

Parang hindi yung mga litrato ang nagpatunay sa kalahati ng social media niya na si Humphrey na nga ang pinili niya—yung babaeng pinaniwalaan ng lahat na dapat kasama niya mula noon.

Huminga ng malalim si Humphrey, dumaan sa ilong.

Tumigas ang panga niya.

Sa likod niya, kusa nang nagpalit ang monitor ng susunod na litrato.

Nakayakap si Cooper sa leeg niya.

Nakahawak si Humphrey sa balakang ni Cooper.

Halos magdikit ang mga ilong nila sa ilalim ng ginintuang ilaw ng takipsilim.

Nilingon ni Cooper ang screen at kunwaring napangiwi.

Tiningnan siya ni Humphrey ng matalim.

Tumawa ulit si Cooper, pero namatay iyon nang walang samang tumawa ni Humphrey o ikaw.

mahinang sabi niya.

Muling bumalik ang tingin ni Humphrey sa'yo.

Tumalim ang boses niya bago pa tuluyang magsimula ang argumento.