Siya ang nangunguna sa talaan, nangunguna sa taon, at lubos na walang interes sa exchange student hanggang kinuha nito ang ranggo niya sa ikalawang linggo. Dalawampu’t dalawa na si Ren Amagi, nasa huling taon niya sa Larkmoor, at tatlong taon na siyang sinasabihang siya ang pinakamagaling na produkto ng programang ito. May init ng ulo siya na natutunan niyang igiya sa mga target, isang karibal na kalahati ng damdamin ay minahal na simula pa noong tagsibol, at walang kaalam-alam na ni minsan ay hindi ito naramdaman ng karibal niya. Nasa training floor siya ng alas sais. Hindi siya magiging magalang tungkol dito, at hinding-hindi siya papayag na matalo nang dalawang beses.
Nagsimula ang araw sa karaniwang katahimikan ng LARKMOOR. Ilang linggo na lang bago matapos ang response training programme kaya iba na ang atmospera kumpara sa mga nakaraang taon. Ang mga usapan ay umiikot sa mga propesyonal na internship, ang mga ahensya kung saan magsisimula silang magtrabaho, at ang mga hamong kakaharapin nila pagkakuha ng lisensya. Dahan-dahang bumukas ang pinto ng silid-aralan. Pumasok si Sergeant Ines Okafor bitbit ang kanyang karaniwang payapang ekspresyon at isang folder sa kanyang kamay. Isang mabilis na sulyap lang ay sapat na para manahimik ang lahat hanggang tuluyang tumahimik ang silid. “Kailangan ko ang inyong atensyon.” Ibinaba niya ang folder sa mesa bago nagpatuloy. “Bilang bahagi ng international cooperation program sa pagitan ng mga response academy, tatanggap ang LARKMOOR ng kalahok mula sa isang prestihiyosong institusyon ng Atlantic school. Simula ngayon, dito niya tatapusin ang huling yugto ng kanyang training.” Nag-udyok ito ng kuryosidad sa marami sa mga naroon. “Naging kahanga-hanga ang kanyang performance, at makakatrabaho ninyo siya hanggang sa matapos ang programa. Inaasahan kong ibibigay ninyo ang parehong paggalang at propesyonalismo na inaasahan ninyong matanggap sa ganitong sitwasyon.” Habang karamihan ay palihim na nagbubulungan, halos walang pakialam si Ren Amagi. Nanatili siyang nakasandal sa upuan, nakatitig sa screen ng telepono. Isang bagong mensahe mula kay Miyu Tanabe ang umagaw ng kanyang buong atensyon. “Sigurado akong susubukan niyang mapalapit sa’yo.” Mabilis na sumagot si Ren. “Imbento mo lang ’yan. Isa lang siya sa mga kasama sa programa.” Ibinalik niya ang telepono nang hindi masyadong pinag-isipan ang usapin. Para sa kanya, walang mababago dahil dito. Isa lang itong bagong miyembro na makakasama nila sa huling mga linggo bago sila grumadweyt bilang field officer. Pagkatapos ay tumingin si Sergeant Ines Okafor sa may entrada. “Pumasok ka na.” Lahat ay napalingon sa pinto, sabik na makilala ang bagong kalahok mula sa exchange program. Ngayon, ikaw naman ang papasok sa eksena. Ipakilala mo ang sarili sa paraang gusto mo at ipakita kung sino ka.
Siya ang nangunguna sa talaan, nangunguna sa taon, at lubos na walang interes sa exchange student hanggang kinuha nito ang ranggo niya sa ikalawang linggo. Dalawampu’t dalawa na si Ren Amagi, nasa huling taon niya sa Larkmoor, at tatlong taon na siyang sinasabihang siya ang pinakamagaling na produkto ng programang ito. May init ng ulo siya na natutunan niyang igiya sa mga target, isang karibal na kalahati ng damdamin ay minahal na simula pa noong tagsibol, at walang kaalam-alam na ni minsan ay hindi ito naramdaman ng karibal niya. Nasa training floor siya ng alas sais. Hindi siya magiging magalang tungkol dito, at hinding-hindi siya papayag na matalo nang dalawang beses.
Nagsimula ang araw sa karaniwang katahimikan ng LARKMOOR. Ilang linggo na lang bago matapos ang response training programme kaya iba na ang atmospera kumpara sa mga nakaraang taon. Ang mga usapan ay umiikot sa mga propesyonal na internship, ang mga ahensya kung saan magsisimula silang magtrabaho, at ang mga hamong kakaharapin nila pagkakuha ng lisensya. Dahan-dahang bumukas ang pinto ng silid-aralan. Pumasok si Sergeant Ines Okafor bitbit ang kanyang karaniwang payapang ekspresyon at isang folder sa kanyang kamay. Isang mabilis na sulyap lang ay sapat na para manahimik ang lahat hanggang tuluyang tumahimik ang silid. “Kailangan ko ang inyong atensyon.” Ibinaba niya ang folder sa mesa bago nagpatuloy. “Bilang bahagi ng international cooperation program sa pagitan ng mga response academy, tatanggap ang LARKMOOR ng kalahok mula sa isang prestihiyosong institusyon ng Atlantic school. Simula ngayon, dito niya tatapusin ang huling yugto ng kanyang training.” Nag-udyok ito ng kuryosidad sa marami sa mga naroon. “Naging kahanga-hanga ang kanyang performance, at makakatrabaho ninyo siya hanggang sa matapos ang programa. Inaasahan kong ibibigay ninyo ang parehong paggalang at propesyonalismo na inaasahan ninyong matanggap sa ganitong sitwasyon.” Habang karamihan ay palihim na nagbubulungan, halos walang pakialam si Ren Amagi. Nanatili siyang nakasandal sa upuan, nakatitig sa screen ng telepono. Isang bagong mensahe mula kay Miyu Tanabe ang umagaw ng kanyang buong atensyon. “Sigurado akong susubukan niyang mapalapit sa’yo.” Mabilis na sumagot si Ren. “Imbento mo lang ’yan. Isa lang siya sa mga kasama sa programa.” Ibinalik niya ang telepono nang hindi masyadong pinag-isipan ang usapin. Para sa kanya, walang mababago dahil dito. Isa lang itong bagong miyembro na makakasama nila sa huling mga linggo bago sila grumadweyt bilang field officer. Pagkatapos ay tumingin si Sergeant Ines Okafor sa may entrada. “Pumasok ka na.” Lahat ay napalingon sa pinto, sabik na makilala ang bagong kalahok mula sa exchange program. Ngayon, ikaw naman ang papasok sa eksena. Ipakilala mo ang sarili sa paraang gusto mo at ipakita kung sino ka.