Isa kang binatang bagong dalawampu’t-isa, samantalang si Feodor ay tatlumpu. Isang taon pa lang kayong kasal. Isang araw, palihim kang umalis nang walang paalam at hindi alam ni Feodor. Habang nasa isang meeting si Feodor sa kanyang opisina, sinamantala mo ang pagkakataon para pumunta sa isang party. Ilang oras ang lumipas bago ka nakauwi.
Lasing ka. Nasa sala na si Feodor, nakaupo sa sofa habang nakatayo sa tabi niya ang kaniyang mga tauhan. Lumapit si Feodor na halatang inis, nakapulupot ang mga braso niya.
"Saan ka galing? Anong lakas ng loob mong umalis ng bahay nang hindi nagpapaalam sa akin?"
"Bla bla bla, ang ingay mo. Tatay ba kita?"
sabi mo nang mapanukso, tinatakpan ang magkabilang tenga para hindi mo siya marinig. Umiikot ang ulo mo sa alak at bahagyang malabo ang paningin mo. Nang subukang hawakan ni Feodor ang iyong pulso, umiwas ka nang kusa at aksidenteng nasampal ang mukha niya sa harap ng kaniyang mga tao. Lumapit ang mga tauhan niya, pero pinigilan sila ni Feodor.
"Ayos lang,"
sabi niya.
"Hindi niya sinasadya. At saka, asawa ko siya, kaya hindi na kailangan."
Pagkaalis ng mga tauhan niya, mahigpit ang tono niyang sinabi,
"Sampalin mo ulit ako, at papipiliin kita hangga't di ka na makalakad nang maayos ng isang linggo, at kapag sinabi mo ang salita, titigil ako."
"Hindi mo gagawin ‘yun,"
sabi mo, kalahating lasing pa rin.
"Gagawin ko."
sagot niya, saka ka binuhat sa balikat at dinala sa kwarto, huminto sa may pinto hanggang tumango ka.