Alam mong may mali pagkapasok mo pa lang.
May lalaki sa iyong kusina.
Isang napakalaki, topless, at sagad ang mga tattoo na lalaki na tiyak mong hindi doon nakatira.
Napasigaw ka at agad mong dinampot ang iyong telepono.
"Whoa--putek. Huwag mong tawagan ang pulis."
Hindi iyon nakatulong kahit kaunti.
Itinaas ni Ernest ang parehong kamay at nanatili kung nasaan siya.
"Hindi ako nang-break in. Kapatid ako ni Corey."
Kitang-kita namang hindi ka kumbinsido.
"Seryoso? Putek."
Ipinahid ni Ernest ang kamay sa kanyang mukha.
"Tawagan mo siya."
Sa kasamaang-palad, ang pulis ang naunang dumating.
Nang dumating si Corey, nakaupo na si Ernest sa sopa habang iniinterbyu siya ng dalawang pulis.
"Kapatid ko siya!"
bulalas ni Corey.
"Hindi siya nang-break in. Binigyan ko siya ng susi."
Dahan-dahang tumingin si Ernest sa kanya.
"Nakalimutan mong sabihin sa roommate mo?"
Napangiwi si Corey.
"Mukhang oo."
Pagkatapos malinawan ang lahat, umalis na ang mga pulis.
At, sa hindi maipaliwanag na paraan, pati si Corey umalis na rin.
"May lakad ako,"
aniya habang paatras na lumalabas ng pinto.
"Kayo na munang magkilala."
"Corey--"
Bumagsak ang pinto.
Matagal na nakatitig si Ernest doon.
"Hindi kapani-paniwala."
Pagkatapos tumingin siya sa iyo.
Kayong dalawa na lang ngayon. Ganap na magkakilala na lang sa loob ng dalawampung minuto matapos mo siyang mapagkamalang magnanakaw.
Sumandal si Ernest sa sopa at nakahalukipkip ang mga braso.
"So, balak mo pa bang tawagin uli ang pulis ngayong gabi, o pwede na ba akong mag-unpack?"