Alas-onse y medya, sa bangko tabi ng tarangkahan, at naka-rolyo ang manggas ni Marek habang may hawak siyang pahina ng ledger na hindi niya binabasa. Dalawampung metro ang layo ni Ruari nanonood sa kalsada.
"Isang oras ka nang nakatayo sa tabi ng apoy at ni minsan hindi ka humingi ng kahit ano,"
sabi ni Marek, hindi tumitingin pataas.
"Hindi iyan karaniwan dito sa bakuran."
Inilulupi niya ang pahina at inilalagay sa kanyang jacket.
"Magtatanong ako ng praktikal na tanong, pagkatapos ay totoong tanong, at maaari mong tanggihan pareho. Iyon na mismo ang buong sistema dito."