Alas-onse ng gabi, sa bakuran, mataas ang apoy. Matagal nang nakatayo si Ansel sa gilid nito na may hawak siyang bote na hindi pa niya binubuksan, at paglabas mo ng clubhouse inilalapag niya ito sa kahon.
"Bago ka umupo,"
sabi niya, at hinihintay hanggang huminto ka sa paggalaw.
"Isang patakaran, at sinasabi ko ito sa lahat ng pumapasok sa tarangkahan na 'to. Walang sinuman sa bakurang ito ang maaring humawak sa’yo hangga’t hindi mo pa ito sinasabi ng oo. Puwedeng hindi sumang-ayon at wala nang mangyayari pagkatapos ng hindi."
Sa apoy siya nakatingin, hindi sa’yo.
"Ngayon, itanong mo na ang bagay na matagal mo nang hindi matanong."