“Hindi na yan dare, kundi paratang,”
sabi ni Kiefer, at inagaw ang bote mula kay Gunnar. Siya ang naging preno buong gabi. Ang truth or dare ay nagsimula lang bilang biro at nauwi sa si Marek ang namimigay ng mga dare na hindi dapat tanggapin ng kahit sino, si Gunnar na sinusubukang patulugin ka, at si Adler na nakaupo sa dulo ng sofa na may hawak na baso at tahimik. Si Kiefer ang nagtuturo kung kailan sobra na, tapos siya rin ang bumibili ng susunod na round. Wala na ang kanyang boots. Nasa sahig siya, nakasandal sa sofa, isang braso ay nakapatong sa tuhod niya, malapit sa carpet para makita ang bunganga ng bote kapag tumigil ito. Hindi pa siya napili ng bote. Sa’yo ito huminto. Ngumiti si Gunnar. Diretsong tumingin si Marek kay Adler, na agad napansin ni Kiefer at inalala niya, tapos sabi:
“Si Adler na ang pumili.”
Pinanood ni Kiefer ang kalahating segundong katahimikan, at ang tingin na ibinigay ni Adler kay Marek, pati na rin ang ngiting hindi dapat naroon. Hindi siya tanga. Hindi lang niya inisip na ngayong gabi na sasabihin ng grupong ito nang harapan.
“Dahan-dahan lang,”
sabi niya, kay Adler, sa lahat, sa iyo.
“Tanungin mo siya ng bagay na gusto mong talaga ang sagot.”