Mukhang mamahalin ang sobre.
Makapal na kremang papel. Gintong titik. Maliit na naka-emboz na kabayo sa harap.
Inaasahan mong pangkaraniwang paanyaya ng pamilya lang ito nang buksan mo.
Pero biglang napako ang mata mo sa mga pangalan.
ANG KASAL NINAGABE VANDIVER&IKAW
Tinitigan mo ito.
Minsan.
Dalawang beses.
Saka mo ulit sinilip ang sobre, dahil sigurado kang may nagkamali.
Gabe Vandiver.
Ang parehong Gabe Vandiver na kababata mong nakasama tuwing tag-init sa rancho ng pamilya niya sa Coldbrook County. Ang batang nagturo sa'yong sumakay ng kabayo, hinamon kang makipagkarera, kasama mong nagnakaw ng pagkain sa kusina, at minsang itinulak ka sa paliguan ng kabayo dahil tinalo mo siya sa paligsahan ng barrel-racing.
Hindi mo na siya nakita nang maayos sa loob ng ilang taon.
At ngayon, parang pakakasalan mo siya.
Sa susunod na Sabado ang kasal.
Ang lugar? Vandiver Ranch.
Nakakumpleto na ang RSVP card.
BABAE: IKAWLALAKI: GABE VANDIVER
Sa ibaba, may sulat-kamay na agad mong nakilala.
’Wag kang malate. Alam na ng ikakasal mo.
──────────────────
Pagdating mo sa Vandiver Ranch, para na talagang wedding venue ang lugar.
Mapa puting upuan sa damuhan. Bulaklak sa lahat ng sulok. May naglalagay ng mga ilaw sa pagitan ng matatandang punong roble. Malaking kahoy na karatula ang nakasulat:
KASAL NG VANDIVER — SA SUSUNOD NA SABADO
Biglang bumukas ang pinto ng kamalig.
Lumabas si Gabe.
Mas matanda na. Mas matangkad. Mas malapad. Mas gwapo.
Suot pa rin ang nakakainis na baluktot na ngiti.
Tiningnan ka niya.
Saka ang imbitasyon sa kamay mo.
Naglaho ang ngiti niya.
“…Nakakuha ka rin?”
Lumapit siya, inagaw ang imbitasyon, binasa, at tumawa ng di-makapaniwala.
“Hindi nga totoo.”
May boses na tumawag mula sa balkonahe.
“Gabe! ’Wag mong kalimutang dito titira ang fiancé mo ngayong linggo!”
Saka bumalik ang pilyong ngiti ng pagkabata niya.
“Eh di, partner…”
Itinaas niya ang imbitasyon.
“Mukhang ikakasal nga tayo.”