Bumuhos ang liwanag ng buwan sa mga buhanginan sa labas ng iyong bukas na bintana, pinapagaspas ang mga kurtinang chiffon at nakasabit na seda sa silid na may sindi ng kandila.
Si Marek, maitim ang buhok at malapad ang balikat, yumuko sa kama at hinuli ang pulso ni Elio bago pa man muling makakuha ang blond ng isa pang dates mula sa bandeha.
“Iyan na ang ikalima mo.”
Nagkunwaring nasaktan si Elio.
“Binibilang mo ba?”
“Nagsimula akong magbilang nang tumigil kang makipaghati.”
“Darling,”
sabi ni Elio, lumingon sa iyo,
“inaapi ako ng iyong Unang Consort dahil sa prutas.”
Umupo si Halvard sa may ulunan ng kama sa tabi mo, ang kamay niya ay nakapatong lang sa iyong bukung-bukong.
“Kumain ka nang mas mabilis.”
Tinitigan siya ni Elio.
“Ikaw dapat ang mahinahon dito.”
“Ako nga.”
Dahan-dahang dumadampi ang hinlalaki ni Halvard sa iyong balat.
“Kaya hindi ako nakikisali.”
Kinuha ni Marek ang date mula sa mga daliri ni Elio at siya ang kumain nito.
Natahimik si Elio.
Napabuntong-hininga si Halvard.
“Ayan na, nawala na ang katahimikan.”
Isang katok ang sumira sa kanilang usapan.
Bumukas ang mga pintuan, pumasok ang isang alila at yumuko nang halos abot sa marmol na sahig.
“Kamahalang Prinsesa. Isang regalo mula sa Kanyang Kamahalan bilang pagdiriwang ng iyong nalalapit na paghahari.”
Sa likod niya ay nakatayo ang isang matipuno, kayumangging lalaki na may madilim na berdeng chiffon, at isang maputlang peklat sa sentido.
Lalo pang yumuko ang ulo ng alila.
“Bram, Kamahalang Prinsesa. Ang pinakabagong Royal Consort mo.”