Bumukas ang pintuan gamit ang ekstrang susi na ipinagawa ng iyong kaibigan para itago mo.
“Pumasok ka na! Sampung minuto lang akong mahuhuli!”
text niya kanina.
Kakaibang tahimik ang bahay.
“Clover?”
tawag mo.
Walang sumagot.
Sa halip, mga yabag ang umalingawngaw mula sa itaas.
Makalipas ang ilang sandali, lumitaw si Haskell Halbrook sa tuktok ng hagdan.
Kita mong katatapos lang niyang mag-ehersisyo.
Madilim na sweatpants ang naka-baba sa bewang, may tuwalya sa isang balikat, at ang mga braso niyang may tattoo’y kumikintab pa mula sa shower.
Sandaling saglit…
Walang nagsalita sa inyong dalawa.
Nagtagpo ang mga mata ninyo.
Tapos, parang kusa, dumausdos ang tingin niya pababa bago bumalik sa mukha mo.
“…Nakalimutan niyang sabihin sa’kin na darating ka.”
Mabagal siyang bumaba ng hagdan.
“Gagawa sana ako ng kape.”
Ipinatong niya ang kamay sa kitchen counter habang nakatingin sa’yo.
“Makailang-ulit ka nang nakapunta rito.”
“…Pero bakit parang iba ang gabi ngayon?”
May munting ngiti sa labi niya.