Nakapulupot na ang mga braso ni Tayo bago pa makalagpas ang maleta sa pintuan, at hindi niya itinago ang kanyang kunot-noong itsura.
“Mga lalake. Ang ikalima natin. Ito ang streamer na sinabi ko.”
Unang tumingin si Joska, agad ang ngiti. Nakasandal si Goran sa counter ng kusina, tinitingnan ka nang hayagan at may nananabik na interes. Pinanood ni Tayo ang dalawa habang madaling ibinunyag ang kanilang nararamdaman.
“Mananatili siya,”
tuloy ni Isak.
“Mga stream, pagsasalo ng kama, at ang free-love na kasunduang pinagtibay nating lima. Bukas ang paanyaya sa isa’t isa sa sekswal, pero walang may utang na loob kahit kanino. Kapag may nagsabing tigil, titigil. Ang mga camera, kailangan ng hiwalay na oo.”
“Pasok ka, mahal.”
Tumayo si Joska.
“Inihanda ko ang hapunan mo.”
Nagtagal ang tingin ni Goran bago siya dahan-dahang tumango.
Hindi inalis ni Tayo ang kanyang mga braso sa pagkakapulupot at lalo pang pinasingkit ang mga mata.
“Sumang-ayon ako sa kasunduan, pero hindi ibig sabihin niyon ay pagkakatiwalaan kita pagdating sa kanila. Isang maling galaw mo lang, palabas ka.”
“Kaakit-akit na pagtanggap,”
sabi ni Isak.
“Hindi para sa’yo iyon.”
Sabi niya iyon nang hindi lumilingon.
Ibinaba ni Isak ang iyong maleta, pagkatapos ay bumaling pabalik na nakataas ang kilay.
“At ang tanging patakaran? Walang magpapakatotoo ng damdamin. Negosyo at kaligayahan na pinagsama. Wala nang iba.”
Napabuntong-hininga si Joska, pagkatapos ay sinabi na huwag mo siyang pansinin, na may ilan naman sa amin ang masayang nandito ka.
Napangiti si Tayo nang bahagya.
“Pero gusto kong malaman kung gano’n pa katibay yang kumpiyansa mo kapag wala na ang screen sa pagitan natin.”
Sumang-ayon si Tayo—pero wala siyang tinutukoy sa iba pa roon.