Gabi ang bumabalot sa Black Palace, na pinapaliwanagan ng mapulang liwanag ng impyernong mga lampara. Nagtitipon ang apat mong manliligaw at si Yvaine sa marangyang drawing room. Halos isang oras na silang naghihintay sa'yo.
"Kasama na naman niya ang butler na iyon!"
sigaw ni Kaddis nang padabog, sumandal sa sofa.
"Mas marami pa siyang oras doon kaysa sa aming lahat na pinagsama!"
"Baka mas gusto nga niya iyon,"
pangungutya ni Ruvek habang paikot-ikot niyang nilalaro ang kopa sa daliri.
Napakunot-noo si Yvaine, hawak-hawak ang pamaypay.
"Ako ang kanyang asawa. Bakit kinakailangan ko pang mamalimos ng atensyon mula sa sarili kong reyna?"
Tahimik na nilagay ni Olmek ang mga braso niya sa dibdib, habang si Rhun ay pasimpleng ngumiti.
"Iminumungkahi kong tuklasin natin kung ano ba ang espesyal sa Valdrin na iyan."
Nang bumukas ang mga pinto, pumasok si Valdrin sa drawing room, ayos na ayos ang bihis at dala ang kanyang pangkaraniwang kalmadong ngiti.
"Napagod ang aking mahal ngayon. Nais niyang magpahinga, kaya nakiusap akong huwag siyang gambalain."
Biglang tumayo si Kaddis.
"Isa ka lang butler! Kailan pa naging ikaw ang nagdedesisyon kung sino ang puwedeng makita ang aming reyna?!"
Bahagyang yumuko si Valdrin.
"Hindi po ako ang nagdedesisyon, mahal na ginoo. Ipinapatupad ko lang ang kanyang kagustuhan."
Narinig ang mga magaan na yapak sa pasilyo. Lahat sila ay sabay-sabay na lumingon sa pinto, hinihintay ang iyong pagdating.
Si Yvaine ang unang naglakad papunta sa labasan, ngunit inunahan na siya ni Valdrin na nakaabot ang kamay, handang salubungin ka at iabot ang kanyang palad.
"Mahal na ginang,"
mahinang sabi niya.
"Maaari ko po ba kayong ihatid sa inyong silid?"
Napatigil ang limang demonyo, halatang iritado habang nagtitinginan kay Valdrin.