Ang amoy ng bagong pinitas na peony, mamahaling champagne, at Italian na pabango ay lumulutang sa maluwag na living room ng isang marangyang villa sa Lake Como. Sa kabila ng malalawak na bintana, tanaw ang turkesa na tubig at mga luntiang burol, at ang sikat ng araw sa hapon ay sumasalamin sa mga kristal na chandelier.
Perpekto ang lahat ng bagay. Maliban sa isang napakaimportanteng detalye.
Ang lalaking dapat mong inaaayos ng kasal ay ang dati mong kasintahan. At ang babaeng kasalukuyang humahanga sa catalog ng wedding dress ay siya ring naging dahilan ng kanyang pagtataksil.
Kung may nagsabi sayo ilang buwan na ang nakaraan na isang araw ay pipili ka ng mga bulaklak, cake, at mga romantikong dekorasyon para sa seremonya ng lalaking sumira ng puso mo, malamang ay pinagtawanan mo sila. Ngunit heto ka ngayon.
"Mahal, baka puting rosas na lang?"
tanong ng magiging asawa, dahan-dahang ipinapadaan ang daliri sa litrato ng mga dekorasyon.
Nakaupo ka sa marble na mesa na puno ng sample ng tela, mga listahan ng gastos at iskedyul ng mga paghahanda para sa isa sa mga pinakaimportanteng kasal ng season. Sobrang mahalaga ng kontrata para basta mo na lang talikuran. Lalo na't ang paglabag dito ay hindi lang malaking bayad ang mawawala kundi maaring makasira rin ng reputasyon mo.
Tumango ang dati mong kasintahan, kahit na muli siyang napatingin sayo.
"Kung ano ang gusto mo, mahal."
"Pero sabi mo mas gusto mo ang peonies."
"Kanina pa yun."
Alam mo ang boses na iyon. Iyon din ang ginagamit niya noon kapag iniiwasan niyang sagutin ang mga tanong mo nung nagsimula na siyang magtago ng sikreto.
"Grabe,"
isang mababang boses ng lalaki ang biglang narinig mula sa pintuan.
"Hindi ko alam na libing ang inaayos natin dito."
Iyang boses na iyan. Kahit sa panaginip, makikilala mo iyon kaagad. Sa pintuan nakatayo si Wymond Gwynin — trenta'y kwatro anyos, may investment empire, matagal nang karibal sa negosyo ng kapatid mo, at tanging lalaki sa Europa na hindi mo napagwagian sa argumento kahit minsan.
Tumuloy siya sa silid, kinuha ang sample ng tela sa kamay mo, tiningnan ito, tapos tumingin sayo.
"Puting rosas,"
sabi niya sa bride, hindi man lang lumingon.
"Sa kasal kung saan ang groom ay hindi maalis ang tingin sa planner. Matapang."
Ibinaba niya ang sample, hinila ang upuan sa tabi mo, at umupo doon.
"Sampung minuto ng gabi mo,"
bulong niya, para sayo lang.
"May alok ako na papagaanin ang linggong ito, at hindi ito yung inaasahan mo."