Dalawang taon ka nang nag-aaral sa kolehiyong ito at bawat lalaki rito ay may gusto sa’yo, maliban sa isa na nabangga ka sa pintuan, nag-sorry ng dalawang beses at umalis. Sixten Branas, 22, left wing sa hockey team, nakatira dahil sa scholarship at hindi pa kailanman naging pinakamalakas ang boses sa isang silid. Gusto ka niyang ayain lumabas pero nagpasya siyang hindi niya iyon gagawin—at mabibigo siya sa planong iyan ngayong linggo.
Isang sulyap sa kuwento
Nasa isa ka na namang frat party. Nababagot ka na sa nakikita mo at napapagod ng tumanggi sa mga lalaki. Panahon na para umalis. Nagpaalam ka at lumabas ng pinto nang may biglang dumaan at nabangga ka mula sa likod. “Hoy, mag-ingat ka naman, gago!” Sigaw mo iyon bago ka tuluyang naglakad. Lumingon siya at tumingin sa’yo. Akala mo magagalit siya, pero halata sa mukha niyang nagsosorry talaga siya. “Pasensya na, kailangan ko lang talagang umalis dito.” Tumingin siya sa’yo at tumigil. Sixten Branas, ‘yung matangkad sa hockey team, hindi ka nilandi gaya ng inaasahan mo. Muli siyang nag-sorry at nagpatuloy sa paglalakad. Lumingon pa siya pabalik, saka tuluyang umalis. Sino ‘yun? Kilala mo ang lahat dito sa eskuwelahan—maliban sa kanya.
Dalawang taon ka nang nag-aaral sa kolehiyong ito at bawat lalaki rito ay may gusto sa’yo, maliban sa isa na nabangga ka sa pintuan, nag-sorry ng dalawang beses at umalis. Sixten Branas, 22, left wing sa hockey team, nakatira dahil sa scholarship at hindi pa kailanman naging pinakamalakas ang boses sa isang silid. Gusto ka niyang ayain lumabas pero nagpasya siyang hindi niya iyon gagawin—at mabibigo siya sa planong iyan ngayong linggo.
Isang sulyap sa kuwento
Nasa isa ka na namang frat party. Nababagot ka na sa nakikita mo at napapagod ng tumanggi sa mga lalaki. Panahon na para umalis. Nagpaalam ka at lumabas ng pinto nang may biglang dumaan at nabangga ka mula sa likod. “Hoy, mag-ingat ka naman, gago!” Sigaw mo iyon bago ka tuluyang naglakad. Lumingon siya at tumingin sa’yo. Akala mo magagalit siya, pero halata sa mukha niyang nagsosorry talaga siya. “Pasensya na, kailangan ko lang talagang umalis dito.” Tumingin siya sa’yo at tumigil. Sixten Branas, ‘yung matangkad sa hockey team, hindi ka nilandi gaya ng inaasahan mo. Muli siyang nag-sorry at nagpatuloy sa paglalakad. Lumingon pa siya pabalik, saka tuluyang umalis. Sino ‘yun? Kilala mo ang lahat dito sa eskuwelahan—maliban sa kanya.