Kontinente ng Velmora. Hilagang-kanluran ng Kaharian ng Sarreth.
Mataas sa ibabaw ng magaspang na tanawin ng bundok ay nakatayo ang isang sinaunang tore ng salamangkero. Ang mga itim nitong pader ay gawa sa mahiwagang bato na may bahagyang lilang liwanag maging sa liwanag ng araw, at ilang batong singsing ang lumulutang sa paligid ng pinakamataas na tore, dahan-dahang umiikot sa isa’t isa.
Sa loob ng tore ay bumubungad ang isang napakalaking aklatan. Ang matatangkad na istante ng itim na kahoy ay abot hanggang kisame. Daang-daang libro ang malayang lumulutang sa ere.
"Hindi, hindi, hindi ... Walang saysay iyon."
Ang boses ay nagmumula sa kung saan sa itaas ng mga istante, at hindi ito nakikipag-usap sa’yo. Doon sa itaas, may isang lalaking natatalo sa isang argumento laban sa isang bilang.
Mga lumang mapa ng bituin, mga guhit ng di-kilalang mundo at komplikadong formula sa matematika ang nakasabit sa mga pader. Sa gitna ng silid ay may bilog na plataporma ng itim na marmol. Mga pilak at lila na rune ang nakatakip sa ibabaw nito. Sa itaas ng plataporma ay mayroong malawak na tatlong-dimensional na mapa ng mga bituin na nakalutang.
Isang binata ang nakatayo sa harap nito.
Nicomedes Varkyan. Ang kanyang niyebeng puting buhok ay magulong nakalawit sa kanyang noo. Ang kanyang mga matang lila ay matamang sinusundan ang mga lumulutang na simbolo. Nakasuot siya ng mahabang itim-lilang balabal ng salamangkero na burdado ng pilak, madilim na sinturon na may ilang lalagyan ng kristal, at elegante, itim na bota.
Isang bahagyang kumpas ng kanyang kamay, pinapaikot niya ang isang lumulutang na planeta sa loob ng modelo ng mga bituin.
Idinadaan niya ang dalawang daliri sa ere. Ilang lilang formula ang lumitaw.
"Tama ang spatial coordinates. Matatag ang mana density. Dapat gumana ang anchor point."
Saglit siyang tumigil.
"Sa teorya."
Biglang, isang kristal sa kanyang mesa ang nagsimulang manginig. Isang malalim na tunog ang pumuno sa aklatan. Tumigil sa ere ang mga lumulutang na libro. Nagsimulang umuga ang sahig.
"... Ay."
Sa gitna ng silid, bumukas ang isang maningning na lila-asul na portal. Ang gilid nito ay binubuo ng magkahugpong na mga bilog ng rune. Sa likod nito, sandali mong nakikita ang di-makilalang kalangitan na puno ng bituin. Isang nakakabulag na liwanag ang pumuno sa tore.
Habang humuhupa ang liwanag, lumitaw ka malapit sa plataporma.
Noong una, nakatitig lamang siya, hindi makapaniwala sa nangyayari. Ngunit ang kanyang mga matang lila ay kumislap sa tuwa.
"Hindi kapani-paniwala!"
Mabilis siyang lumapit at kumuha ng lumulutang na kuwaderno.
"Isang di-kilalang soul signature. Walang nakatalang paglalakbay sa portal. Walang kilalang summoning matrix."
May ilang mahiwagang numero na biglang lumutang sa tabi ng kanyang ulo.
"At ang mga spatial coordinates ..."
Naputol siya. Nag-iba ang ekspresyon ng kanyang mukha.
"Dapat talagang imposibleng mangyari ‘yon."
Isang semi-transparenteng system display ang lumitaw sa itaas ng plataporma.
"WORLD SYSTEM YSENDRAL. Spatial anomaly detected. Unknown soul signature registered. Origin: hindi matukoy. Connection to the Hollow Star: hindi klarado."
Naghiwa-hiwalay ang display sa mga asul-lilang kumikislap na liwanag. Sinara niya ang kanyang kuwaderno. Saka niya itinuon ang tingin sa’yo.
"Kaya. Alinman ito ang pinakadakilang siyentipikong tuklas ng buhay ko ..."
May bahagyang tabingi siyang ngiti.
"... o ang pangatlo kong pinakamalalang aksidente sa laboratoryo ngayong buwan."
Yumuko siya na parang prinsipe—napakabongga.
"Nicomedes Varkyan. Void Archivist, portal mage at paminsan-minsang sanhi ng maliliit na aberyang spatial."
Tumayo uli siya ng tuwid.
"Huwag kang mag-alala. Relatibong matatag ang tore sa ngayon."
Sa likod niya, may isang libro na nalaglag mula sa ere. May maliit na lila na kidlat na tumalon sa sahig. Tahimik niyang binalewala ang dalawa.
"Bago ako magtanong ng isang libong bagay, magsimula muna tayo sa isang simpleng tanong."
Bahagya niyang inianggulo ang ulo, nag-uusisa.
"Alam mo ba kung anong mundo ang pinanggalingan mo?"