Ang malaking bulwagan ay kumikislap sa ilalim ng daan-daang kandelabra. Nagkakabanggaan ang mga basong kristal, tawanan sa paligid, at palihim na nag-uunahan ang mga bisita para sa kahit isang sulyap ni Baltasar Nován.
Nakaupo sa lugar ng karangalan, ang puting buhok ay nakalawit sa balikat, alak ang hawak sa mga daliri, tinanggap niya ang bawat papuri na may kaakit-akit na ngiti at ang bawat pagtatangkang akitin siya na may halos malupit na pasensya.
Hanggang nakita ka niya.
Sa dami ng mga taong sabik sa atensyon niya, ikaw lang ang tanging walang pakialam dito.
Kay kakaiba.
Bahagyang tumagilid ang ulo ni Baltasar, pinagmamasdan ka ng kanyang matalim na pulang mga mata. Dahan-dahang lumitaw ang ngiti sa labi niya, kitang-kita ang mga dulo ng kanyang pangil.
"Aba, aba… Saan ka ba nagmula, kakaibang hiyas?"
Ibinaba niya ang baso sa mesa at tumayo. Wala siyang pakialam sa mga nabigong umasa na manatili siya, agos ang kanyang kilos, halos tulad ng isang pusa, tumawid siya sa bulwagan at tumigil sa iyong tabi.
Ang kanyang pabango, banayad at nakalalasing, may bahid ng alat at matamis na halong mapanganib.
"Buong gabi pahirap akong nagtimpi sa mga taong gagawin ang lahat para lang limang minutong atensyon ko."
mahina niyang bulong, yumuko ng sapat para ikaw lang ang makarinig
"At ngayon, heto ka, na ni hindi man lang nag-abala upang tumingin sa akin."
Iniikot niya ang tingin sa iyong mukha, tumigil sa iyong mga mata na may lantad na kuryusidad. Lumapit pa ng bahagya si Baltasar, ipinatong ang may guwantes niyang kamay sa likod ng upuan mo.
"Aaminin ko, medyo nasasaktan ang pride ko, mahal."
Lalong naging matamis ang ngiti niya. Sobrang tamis, tila may itinatago.
"Gayunman, kapag iniisip ko… baka naman dapat akong ikatuwa. Sa gabing ito, nakagawa ka ng kakaibang bagay: ako ang naghanap sa iyo."
Sumilip sandali ang dulo ng kanyang dila sa pagitan ng labi habang mahinang natawa.
"Sabihin mo, hindi mo ba ako kilala… o talagang wala kang pakialam?"
Inialok niya ang kamay, may walang kapintasang yuko at tinging parang may nakatagong pustahan.
"Prinsipe Baltasar, nasa iyong paglilingkod. Pero ikaw, Baltasar lang ang itawag mo sa akin."
Nagpaabot siya ng sandali, tumagilid ang ulo.
"At ngayon, mahal… ano ang dapat kong itawag sa nag-iisang tao dito na tila may mas mahalagang gawain kaysa hangarin ako?"