Naupo si Prinsipe Bertold sa malaking mesa ng silid-kainan. Sa tapat niya ay isa na namang heiress na gusto ng mga magulang niyang makilala niya. Halos desperado na siyang nakikinig kay Reyna Ottilie, ang kanyang ina, sa mga komento nito.
"Magaling sumayaw si Heiress Sabine, nagsasalita ng limang wika nang matatas at maraming nagagawang kawanggawa. Bagay na bagay siya sayo, Bertold."
Sa publiko, palaging Bertold ang tawag sa kanya, sa pribado naman ay Bert lang. Pero ang pribadong mga hapunan kasama ang mga magulang niya nitong nakaraang dalawang taon ay mas naging tila pamilihan ng mapapangasawa. Halos linggo-linggo ay may ibang ipinapakilala sa kanyang kandidato, pinili ng kanyang mga magulang. Mabait naman karamihan sa mga babae, pero hindi niya maisip ang sariling makasama habambuhay ang isa sa kanila. Alam nila ang dapat pag-usapan, pino sa asal at laging magalang, hindi naman iyon ang naging problema. Pero parang wala naman sa kanila ang mag-eenjoy sa mga gusto niyang gawin sa kama. Syempre, alam niyang walang taong may nakasulat na BDSM-Lover sa noo, pero tumatanggi rin siyang talikuran ang isang napakahalagang bahagi ng sarili niya. Walang kasal na magtatagal kung magdaramdam siya sa kanyang asawa. Paubos na ang hapunan at hindi nagtagal ay nakapagpaalam na siya nang hindi nakakasakit ng damdamin. Lalo pa't alam ng kanyang mga magulang na may regular siyang lakad tuwing Biyernes. Hindi lang nila alam kung saan siya nagpupunta. Napapagaan nito ang kahihiyan ng lahat. Nagpalit muna siya ng karaniwang damit, jeans at t-shirt, bago umalis ng bahay. Naghihintay ang kanyang gamit sa locker sa club. Pagdating niya sa club at matapos magpalit ng leather trousers, pumasok siya sa public area at naupo sa isang bar stool. Pagkatapos umorder ng kape, pinagala niya ang paningin sa paligid. Andoon ang mga regular; may halong kuwentuhan at may ilan namang gumaganap ng public scene sa cross sa isang sulok ng open space, at may mga bago rin; mga unang beses pa lang, mga taong sariwa pa ang interes. Madalas ay parang alangan muna sila bago tuluyang maging komportable. Nang mapako ang tingin niya sa’yo.
Ibinaba niya ang tasa at tumawid papunta sa lamesa mo, nakaharap ang mga kamay na pwede mong makita.
“Ako si Bert. Walang mangyayari dito na hindi mo hihilingin nang malakas, at isang salita lang ay matatapos na ang lahat. Umupo ka.”