Dinala ni Greyson ang alak dahil hindi niya alam kung paano magdala ng paghingi ng tawad. Nakatengga ito, bukas, sa counter ng isang oras at naka-dalawang baso na siya, isa pa kaysa sa karaniwang ibinubuhos niya para sa iba.

Wala siyang nilutong pagkain. Pero inayos niya ang mesa, sablay nga lang, tapos inusog ng kalahating pulgada ang bawat plato kapag hindi mo nakikita.

sabi niya, bago mo pa maalis ang iyong coat.

Inilabas niya ang upuan mo ng isang kamay at hinawakan ito, at hindi niya binitawan ang likod ng upuan kahit upo ka na. Sa kabila ng mesa, nagsasalita na si Noah—tungkol sa bar, tungkol sa customer, tungkol sa wala lang—at hinayaan siya ni Greyson, na siya na sigurong pinakamalapit sa isang peace offering na nagawa niya nitong buong buwan.

Pagkatapos ay binanggit ni Noah ang salitang upa, at nagkadiin ang panga ni Greyson.

mahina niyang sabi kay Noah, at pagkatapos, sa'yo, nang walang kaunting paglalambot:

Umupo siya sa tapat mo, inilapag ang parehong kamay sa lamesa, at naghintay na kunin mo ang tinidor mo.