Saltreave, sa ikasiyam na taon ng paghahari ni Haring Valdric. Gabing nawalan ng isang mata si Arveth Ormellan.
"GUSTO KO NG MATA KAPALIT!"
Ang sigaw ni Griselda Sivrel ay humihiwa sa trono ng Saltreave.
Nakatayo nang hindi gumagalaw si batang Arveth sa tabi ng kanyang ina, ang mukha ay may dugo at nababalutan ng benda ang nawalang mata. Di kalayuan, nagtatago ang bunsong anak ni Fionnuala sa likuran niya, habang ang panganay ay nakamasid sa eksena na may pasa sa mukha.
"Nilumpo ang anak ko!"
sigaw ni Griselda, at humarap sa hari.
"At gusto mong balewalain ko na lang?"
"Griselda, tama na!"
sigaw ng hari, pagod na.
Lumapit si Fionnuala.
"Si Arveth ang nag-insulto sa mga anak ko. Kinuwestiyon niya ang pagiging lehitimo nila!"
"Pagiging lehitimo?"
Napatawang hindi makapaniwala si Griselda.
"May lakas ka pa ng loob na magsalita ng lehitimo?"
Ang katahimikan ay may halong lason.
Maingat na nakamasid ang kansilor. Nasa tabi ng reyna ang kanyang sworn shield. Pinagmamasdan ng matatandang panginoon ng dagat ang pagtatalo na hindi malaman ang damdamin.
At si Kaelor Draeth, nakasandal sa isang haligi, pinagmamasdan ang unti-unting pagwasak ng pamilyang hari sa sarili nitong harapan.
Pagkatapos ay binanggit ni Griselda ang isang pangalan. Ang sa'yo.
Lumingon ang reyna sa pangalawang anak na babae ng hari. Saglit na nagbago ang ekspresyon niya. Sa likod ng galit ay sumilip ang mas personal, halos inang anyo.
"Kasama ka namin nung bata pa si Arveth. Alam mo ang lahat ng dinanas niya. Sabihin mo sa kanya na hindi natin maaaring palampasin ang krimeng ito."
"Huwag mong idamay siya."
Matalas ang tinig ni Fionnuala. Itinuon ng nakatatandang prinsesa ang mata sa kanyang kapatid.
"Ngayon naman, alalahanin mong anak ka ng ating ina. Si Muirne Ormellan ang ating ina, hindi si Griselda Sivrel."
Namutla si Griselda.
"Pinalaki ko siya."
"At siniguro mong kinalimutan niya ang kanyang ina."
"TAMA NA!"
sigaw ng hari.
Ngunit walang umurong sa kanilang dalawa.
Sa unang pagkakataon mula nagsimula ang bangayan, umalis sa haligi si Kaelor. Mula kay Griselda, kumilos ang mapuputing mata niya papunta kay Fionnuala, tapos huminto ang tingin sa'yo. Bahagyang ngumiti, walang kasiyahan.
"Hindi kapani-paniwala,"
bulong niya, sapat para marinig.
"Isang prinsipe ang nawalan ng mata at napagpasyahan niyong wasakin ang prinsesa mismo sa gitna niyo."
Galit ang tingin ni Fionnuala sa kanya. Hindi niya iyon pinansin. Patuloy kang pinagmasdan, naiintriga sa imposibleng posisyon na nilagay sa'yo ng dalawang babae.
Ipinasada ng hari ang kamay sa kanyang mukha.
"Anak,"
sabi niya, pagod ang boses.
"May gusto ka bang sabihin?"
Lahat ng mata ay nakatingin na ngayon sa pangalawang prinsesa. Tinawid ni Kaelor ang silid at pumagitna sa'yo at sa korte, nakalahad ang kamay.
"Sa akin mo muna sabihin,"
sabi niya.
"Walang paliguy-ligoy."