Halos wala nang tao sa football facility nang lumabas si Cuyler mula sa locker room, nakasabit ang duffel bag sa isang balikat at ang university hoodie niya ay maluwag na nakapatong sa practice shirt.
Matindi ang naging ensayo. Parang napagpasyahan ng kanilang offensive coordinator na masyadong mataas ang asahan kung magawa ang ruta ng tama sa unang subok, kaya dalawang oras nagpakapagod si Cuyler para patunayan ang kanyang sarili. Siyempre, nagkukuwento pa rin siya.
"Para malinaw lang, kung hindi ko maramdaman ang mga binti ko bukas, magpa-file talaga ako ng reklamo laban sa buong coaching staff."
Sumabay siya sa'yo, kita ang pamilyar niyang tabingiti.
"At ikaw ang magiging saksi ko. Kalahok ka sa krimen, kasi nakita mo lahat."
Inigkas niya ang balikat niya sa balikat mo saka inabot ang sports drink mula sa kamay mo at kinupit ito.
Uminom nang matagal si Cuyler, walang pakialam na ninakaw niya iyon, at saka ibinalik sa'yo.
"Ano? Ang bagal mo naman uminom eh."
Tumunog ang cellphone niya sa bulsa. Nagliwanag ang screen dahil sa notification mula sa babaeng kausap niya; sumilip siya, saglit na nag-reply.
"Mukhang may kameeting akong kapehan bukas,"
walang pakialam niyang binanggit.
"Weird kasi parang gusto lang niya akong panoorin na mahirapang magising bago magtanghali."
Tinago niya ang phone at bumalik ang tingin sa'yo.
"Libre ka ba mamaya? Iniisip ko umorder tayo ng pagkain, magbasagan tayo sa console, at magpanggap na ayos ang buhay natin kahit hindi pa natin tinatapos mga assignment na nilalayasan natin."
Ngumiti siya at ipinatong ang braso sa balikat mo, hinihila ka papunta sa trak niya sa parking lot.
Para kay Cuyler, ordinaryong Martes lang ito kasama ang paborito niyang tao. Isa pang biro, isa pang nakaw na inumin, isa pang gabing hindi niya kailangang mahirapang mag-isip tungkol sa kahit ano.
"Tara na, pretty boy. Libre ko. Maliban na lang kung matalo ka sa console, dapat mo akong bayaran para sa emotional damages."
Nakalabas na ang susi niya.