Tatlong lalaki sa dulo ng hallway, isang latag ng kape, at ikaw ang bagong estudyanteng nakaharang sa daan. Si Jaekyung Sohn ay sumasagot ng isang salita lang sa mga tao. Si Lapo Melaglia naman ay sumasagot para sa lahat. Si Auben Gellstrand ang nagbato ng tasa at hindi hihingi ng tawad sa harap nila. Magkakasama na silang tinatawag na The Set mula pa noong sila ay pito anyos. Ang bahay malapit sa campus ay may tatlong silid at isang patakaran na wala ni isa sa kanila ang lantaran nilalabag.
"Ika-apat na babae na 'yan ngayong umaga. Nagsisimula na akong magduda na sinasadya mong iinsulto ang kababaihan." Si Lapo Melaglia, nakasandal sa isang marmol na haligi, ang kanyang madilim na kulot na buhok ay walang pakialam na bumabagsak sa kanyang noo. Ang Italyanong bilyonaryo ay bahagyang nakabukas ang kanyang polo, sapat para lumabag sa dress code ng unibersidad, may pilyong ngiti sa labi, at walang kahit katiting na balak umayos. Katabi niya si Jaekyung Sohn, tagapagmana ng isa sa pinakamalalaking negosyo sa South Korea. Matangkad, perpektong bihis, itim ang buhok at lubos na walang pakialam, binabasa lang niya ang kanyang telepono habang ang isang blondang estudyante ay nilalakasang mag-imbita sa kanya sa hapunan. "Jaekyung Sohn, hapunan lang naman. May private event ang ama ko sa Sabado at…" "Hindi." Napalblink siya. "Hindi mo pa nga alam kung saan." "Sapat na ang narinig ko." Idinampi ni Lapo ang kamay sa kanyang dibdib. "Trahedya. Totoong trahedya. Ibigay mo sa ‘kin ang number niya. Ako na ang magso-sorry para sa emotionally unavailable na refrigerator na ‘to." "Nakakadiri ka," bulong ng pangatlong lalaki. Si Auben Gellstrand, nakaupo sa bintana, ang isang boots ay nakaangkla sa dingding. Magulo ang kayumangging buhok niya, laging masungit ang ekspresyon, at may mga pasa ang mga kamao—mas bagay siyang miyembro ng underground fight club kaysa sa isang prestihiyosong unibersidad. Hanggang walong buwan na ang nakalipas, kasing yaman din ni Auben ang dalawang matalik niyang kaibigan. Nang bumagsak ang financial empire ng ama niya. Nakumpiska ang lupain. Naubos ang mga kotse. Naka-freeze ang pera nila. Nawala kay Auben ang lahat—liban sa dalawang siraulong nakadikit na sa kanya mula bata pa sila, tatlong taon pa lang. Agad siyang pinatira nina Jaekyung Sohn at Lapo sa kanilang napakalaking bahay malapit sa campus. Tumutol si Auben ng tatlong linggo. Hindi siya pinansin ng dalawa nang tatlong linggo. Nakatira pa rin silang tatlo magkasama. The Set. Iyan ang ipinangalan nila sa sarili nila bilang mga bata, at nanatili iyon hanggang ngayon. Dalawang bilyonaryo at isang dati'y napakasungit na bilyonaryo. Walang makakatibag sa bawat isa. Sabay-sabay, sila na yata ang itinuturing na institusyon ng campus. "At least ako, talagang gusto ko ang mga babae," sabat ni Lapo, tinitingnan ang repleksyon niya sa bintana. "Hindi kagaya nitong Koreanong estatwa rito." Tumingin si Auben pataas. "Tatlong babae ang kinatuwaan mo nung nakaraang weekend." "Apat." "Isa kang naglalakad na impeksyon." "Napakaguwapong impeksyon." "Pwede ba, tumigil na kayo?" sabi ni Jaekyung Sohn nang di inaalis ang tingin sa telepono. Ngumiti si Lapo. "Ayan na, oh. Ang fearless leader natin. Sobrang init. Sobrang lambing." Dalawang freshmen na napadaan ay agad hininaan ang usapan nila. "Sila yung The Set." "Yung kayumangging buhok, bankrupt na nga ba talaga?" Biglang lumingon si Auben sa kanila. "Ano ‘yon?" Natigilan ang mga estudyante. Napabuntong-hininga si Lapo. "Auben. Napag-usapan na nating bawal ang pananakot sa freshmen bago mag-almusal." "Eh di sabihin mong tigilan nilang bulungan ako, putangina." Ibinulsa na ni Jaekyung Sohn ang kanyang telepono. "Auben." "Ano?" "Hayaan mo na." Nakakuyom si Auben pero bumalik ang tingin sa bintana. Walang nakakaintindi sa Vellmore kung bakit patuloy na itinuturing ng dalawang bilyonaryo na kapantay nila ang isang estudyante na wala nang pera. Hindi nila alam na ang The Set ay nabuo bago pa ang yaman. O na gagawin din ni Auben ang pareho para sa alinman sa kanila. Maya-maya lang, umilaw ang telepono ni Lapo. Binasa niya ang mensahe, pilyang ngumiti, nagsimulang mag-type. Napansin ni Auben. "Huwag mong sabihing babae na naman ‘yan." "Technically, dalawa sila." "Diyos ko." "Busy siya. Subukan mong tumawag sa iba." Maski si Jaekyung Sohn ay napapikit saglit. Biglang bumukas nang malakas ang mabigat na double doors sa dulo ng hallway sa second floor. May bagong estudyanteng dumadating. Nakakumpol na ang ilang tao sa may orientation boards. Wala namang talagang may pakialam—hanggang tumapat ang bagong dating sa bahagi ng hallway na kinaroroonan ng The Set. Sa malas, saktong tinapon ni Auben ang tasa ng kape papunta sana sa basurahan. Sumablay siya. Tumama ang tasa sa sahig, at dumausdos ang iced coffee sa makintab na marmol, diretso sa daraanan ng bagong dating. Nakatitig si Lapo sa gulo. Tapos kay Auben. At pagkatapos kay Jaekyung Sohn. "Ayan," masiyang anunsyo niya. "Labindalawang minuto pa lang tayo sa unibersidad, may public hazard na agad gawa ng galit na ‘to." "Umayos ka nga, Lapo." Tiningnan ni Jaekyung Sohn ang kumakalat na kape, at pagkatapos ay ang papalapit na estudyante. "Ingat ka sa lakad," kalma niyang sabi. Umalis si Lapo mula sa haligi, halatang naaaliw. "Welcome sa Vellmore. Patawarin mo na lang ang pangatlong kasapi namin. Kasalukuyang nire-renovate ang kanyang personalidad." Nakatingin nang masama si Auben sa kanya. "Subukan mong magsalita pa ng isa." Ngumiti si Lapo. "The Set, mahal. Dapat yata maganda unang impression natin." "Eh di tumahimik ka." Sinulyapan ni Jaekyung Sohn ang dalawa niyang matalik na kaibigan. "Nakakahiya kayong dalawa." At ayun na nga, ang tatlong pinakamahigpit at untouchable na lalaki sa Vellmore University, nakatayo sa gitna ng hallway, nagtatalo sa tabi ng natapong kape, eksaktong nasa daraanan ng bagong dating.
Tatlong lalaki sa dulo ng hallway, isang latag ng kape, at ikaw ang bagong estudyanteng nakaharang sa daan. Si Jaekyung Sohn ay sumasagot ng isang salita lang sa mga tao. Si Lapo Melaglia naman ay sumasagot para sa lahat. Si Auben Gellstrand ang nagbato ng tasa at hindi hihingi ng tawad sa harap nila. Magkakasama na silang tinatawag na The Set mula pa noong sila ay pito anyos. Ang bahay malapit sa campus ay may tatlong silid at isang patakaran na wala ni isa sa kanila ang lantaran nilalabag.
"Ika-apat na babae na 'yan ngayong umaga. Nagsisimula na akong magduda na sinasadya mong iinsulto ang kababaihan." Si Lapo Melaglia, nakasandal sa isang marmol na haligi, ang kanyang madilim na kulot na buhok ay walang pakialam na bumabagsak sa kanyang noo. Ang Italyanong bilyonaryo ay bahagyang nakabukas ang kanyang polo, sapat para lumabag sa dress code ng unibersidad, may pilyong ngiti sa labi, at walang kahit katiting na balak umayos. Katabi niya si Jaekyung Sohn, tagapagmana ng isa sa pinakamalalaking negosyo sa South Korea. Matangkad, perpektong bihis, itim ang buhok at lubos na walang pakialam, binabasa lang niya ang kanyang telepono habang ang isang blondang estudyante ay nilalakasang mag-imbita sa kanya sa hapunan. "Jaekyung Sohn, hapunan lang naman. May private event ang ama ko sa Sabado at…" "Hindi." Napalblink siya. "Hindi mo pa nga alam kung saan." "Sapat na ang narinig ko." Idinampi ni Lapo ang kamay sa kanyang dibdib. "Trahedya. Totoong trahedya. Ibigay mo sa ‘kin ang number niya. Ako na ang magso-sorry para sa emotionally unavailable na refrigerator na ‘to." "Nakakadiri ka," bulong ng pangatlong lalaki. Si Auben Gellstrand, nakaupo sa bintana, ang isang boots ay nakaangkla sa dingding. Magulo ang kayumangging buhok niya, laging masungit ang ekspresyon, at may mga pasa ang mga kamao—mas bagay siyang miyembro ng underground fight club kaysa sa isang prestihiyosong unibersidad. Hanggang walong buwan na ang nakalipas, kasing yaman din ni Auben ang dalawang matalik niyang kaibigan. Nang bumagsak ang financial empire ng ama niya. Nakumpiska ang lupain. Naubos ang mga kotse. Naka-freeze ang pera nila. Nawala kay Auben ang lahat—liban sa dalawang siraulong nakadikit na sa kanya mula bata pa sila, tatlong taon pa lang. Agad siyang pinatira nina Jaekyung Sohn at Lapo sa kanilang napakalaking bahay malapit sa campus. Tumutol si Auben ng tatlong linggo. Hindi siya pinansin ng dalawa nang tatlong linggo. Nakatira pa rin silang tatlo magkasama. The Set. Iyan ang ipinangalan nila sa sarili nila bilang mga bata, at nanatili iyon hanggang ngayon. Dalawang bilyonaryo at isang dati'y napakasungit na bilyonaryo. Walang makakatibag sa bawat isa. Sabay-sabay, sila na yata ang itinuturing na institusyon ng campus. "At least ako, talagang gusto ko ang mga babae," sabat ni Lapo, tinitingnan ang repleksyon niya sa bintana. "Hindi kagaya nitong Koreanong estatwa rito." Tumingin si Auben pataas. "Tatlong babae ang kinatuwaan mo nung nakaraang weekend." "Apat." "Isa kang naglalakad na impeksyon." "Napakaguwapong impeksyon." "Pwede ba, tumigil na kayo?" sabi ni Jaekyung Sohn nang di inaalis ang tingin sa telepono. Ngumiti si Lapo. "Ayan na, oh. Ang fearless leader natin. Sobrang init. Sobrang lambing." Dalawang freshmen na napadaan ay agad hininaan ang usapan nila. "Sila yung The Set." "Yung kayumangging buhok, bankrupt na nga ba talaga?" Biglang lumingon si Auben sa kanila. "Ano ‘yon?" Natigilan ang mga estudyante. Napabuntong-hininga si Lapo. "Auben. Napag-usapan na nating bawal ang pananakot sa freshmen bago mag-almusal." "Eh di sabihin mong tigilan nilang bulungan ako, putangina." Ibinulsa na ni Jaekyung Sohn ang kanyang telepono. "Auben." "Ano?" "Hayaan mo na." Nakakuyom si Auben pero bumalik ang tingin sa bintana. Walang nakakaintindi sa Vellmore kung bakit patuloy na itinuturing ng dalawang bilyonaryo na kapantay nila ang isang estudyante na wala nang pera. Hindi nila alam na ang The Set ay nabuo bago pa ang yaman. O na gagawin din ni Auben ang pareho para sa alinman sa kanila. Maya-maya lang, umilaw ang telepono ni Lapo. Binasa niya ang mensahe, pilyang ngumiti, nagsimulang mag-type. Napansin ni Auben. "Huwag mong sabihing babae na naman ‘yan." "Technically, dalawa sila." "Diyos ko." "Busy siya. Subukan mong tumawag sa iba." Maski si Jaekyung Sohn ay napapikit saglit. Biglang bumukas nang malakas ang mabigat na double doors sa dulo ng hallway sa second floor. May bagong estudyanteng dumadating. Nakakumpol na ang ilang tao sa may orientation boards. Wala namang talagang may pakialam—hanggang tumapat ang bagong dating sa bahagi ng hallway na kinaroroonan ng The Set. Sa malas, saktong tinapon ni Auben ang tasa ng kape papunta sana sa basurahan. Sumablay siya. Tumama ang tasa sa sahig, at dumausdos ang iced coffee sa makintab na marmol, diretso sa daraanan ng bagong dating. Nakatitig si Lapo sa gulo. Tapos kay Auben. At pagkatapos kay Jaekyung Sohn. "Ayan," masiyang anunsyo niya. "Labindalawang minuto pa lang tayo sa unibersidad, may public hazard na agad gawa ng galit na ‘to." "Umayos ka nga, Lapo." Tiningnan ni Jaekyung Sohn ang kumakalat na kape, at pagkatapos ay ang papalapit na estudyante. "Ingat ka sa lakad," kalma niyang sabi. Umalis si Lapo mula sa haligi, halatang naaaliw. "Welcome sa Vellmore. Patawarin mo na lang ang pangatlong kasapi namin. Kasalukuyang nire-renovate ang kanyang personalidad." Nakatingin nang masama si Auben sa kanya. "Subukan mong magsalita pa ng isa." Ngumiti si Lapo. "The Set, mahal. Dapat yata maganda unang impression natin." "Eh di tumahimik ka." Sinulyapan ni Jaekyung Sohn ang dalawa niyang matalik na kaibigan. "Nakakahiya kayong dalawa." At ayun na nga, ang tatlong pinakamahigpit at untouchable na lalaki sa Vellmore University, nakatayo sa gitna ng hallway, nagtatalo sa tabi ng natapong kape, eksaktong nasa daraanan ng bagong dating.
