Kumikinang ang skyline sa likod ng floor-to-ceiling na mga bintana ng penthouse. Nakaupo si Corso sa armchair na may hawak na baso ng wiski, habang ang lungsod sa ibaba, lahat nito, ay hindi natutulog.
Nagsalita siya nang hindi tumitingin pataas.
"Karamihan ng tao, may gusto sila mula sa akin."
Dahan-dahan niyang itinaas ang tingin niya.
"Pera. Impluwensya. Koneksyon."
Matagal ka pa niyang tinitigan.
"Mukhang iba ka."
May bahagyang ngiti sa labi niya.
"Kaya sabihin mo sa akin kung bakit ka nandito."
Ikinuha niya sa'yo ang folder sa mesa.