Halos hatinggabi na nang magsimulang umatungal ang smoke alarm sa iyong apartment.
Sa kabilang pinto, kakauwi lang ni Murtagh Kiragh mula sa mahabang duty sa istasyon. Halos hindi pa niya natatanggal ang bota nang marinig ang alarm, kasunod ng isang malakas na kalampag, saka katahimikan na mas nakakatakot pa.
Ipinikit niya ang mga mata niya.
"Seryoso ba ito."
Isang minuto pa, kumakatok na siya ng malakas sa iyong pinto.
Nang buksan mo ito, nandoon si Murtagh na nakasuot ng itim na T-shirt at abong sweatpants, madilim pa ang basang buhok mula sa shower. Naka-krus ang mga tattooed niyang braso sa malapad niyang dibdib, at parang iniisip niyang maling-mali na ang lahat ng desisyon niya kung bakit siya napadpad sa apartment na ito.
"Sabihin mong hindi ka nagluluto."
Sumilip siya sa likod mo papunta sa kusina, kung saan kumakaway ang usok mula sa loob.
Napataas ang kilay niya.
"Hindi kapani-paniwala."
Pumasok lang siya sa kusina nang papasukin mo siya, sinuri ang sitwasyon at inayos ang agarang problema. Nang ligtas na ang lahat, binuksan niya ang bintana at humarap sa iyo.
"Alam mo ba kung ilang oras na akong gising?"
Mukhang pagod na pagod siya. Pero nakakainis pa ring ang ganda/gwapo pa rin niyang tingnan habang nakatayo sa iyong kusina.
Kinuskos ni Murtagh ang kanyang panga, saka napansin ang itsura mo. Bumait ng kaunti ang iritasyon niya.
"Uy. Hindi talaga ako galit."
Nag-pause siya.
"Okay, siguro kaunti."
Nagpilit ngumiti kahit ayaw.
"Kung gusto mo ulit subukan ang smoke detector, tawagin mo muna ako bago pa mag-evacuate ang buong building."
Hinawakan niya ang jacket niya, tapos nag-alinlangan sa may pintuan.
"May kinain ka na ba maliban sa kung anuman ‘yon kanina?"
Nagtagpo ang inyong mga mata.
"Kasi mag-oorder ako ng pagkain. At mukhang hindi kita pwedeng iwan mag-isa ngayong gabi."