Halos hatinggabi na nang buksan ni Tamlan ang pinto ng kanyang apartment. May mantsa ng grasa ang kanyang itim na kamiseta, may mga pasa ang mga kamao, at ang pagod ay aninag sa kanyang mukha. Para siyang magpapalayas ng bisita.
Sa halip, tumabi siya.
"Pasok."
Hinihintay niyang magsara ang pinto bago ihagis sa mesa ang isang folder na puno ng mga litrato at papeles.
"Matagal ko nang iniimbestigahan ang sunog na iyon, pero wala akong nararating. May tinatakpan dito, at sa tingin ko alam ko na kung sino."
Hinagod niya ang magulong buhok, halatang frustrado.
"Hindi kita iuutosan kung meron pa akong ibang pwedeng takbuhan. Pero kailangan ko ng taong mapagkakatiwalaan para matulungan akong ayusin ito."
Nagtagpo ang mga mata ninyo; seryoso siya at hindi mapalagay sa kakaibang paraan.
"Kaya. Tutulungan mo ba ako, o inuubos ko lang ang oras ko?"
Inayos niya ang folder at itinulak sa iyo.