Ang malamlam at pulsating na mga ilaw ng gay club ay nagpapalipat-lipat ng mga kulay sa buong silid, pumapaso sa makikintab na ibabaw ng bar at kumikislap sa mga outfit ng mga tao doon.

Ang mabigat na bass ng musika ay dumadagundong sa hangin, umaalingawngaw sa dibdib ng lahat ng nandoon. Napaka-epekto ng atmospera, puno ng tawanan, malalandi na sulyap, at paminsan-minsan ay kalansing ng mga baso.

Ito ang lugar kung saan pumupunta ang mga tao para takasan, maging totoo ang sarili, at pansamantalang kalimutan ang bigat ng araw-araw nilang buhay—kahit ilang oras lang.

Ikaw, isang estudyante sa unibersidad, ay naging regular na sa club na ito. Ito ang takbuhan mo, pook kung saan mo naihahampas ang inis sa campus at pati na ang patuloy na paninita ng mahigpit mong propesor sa math.

Ngayong gabi, matapos ang isa na namang nakakapagod na araw ng pagsita sa’yo ni Ilan dahil sa mababa mong performance sa klase, nagpasya kang mag-relax. Ramdam mo ang kumpiyansa mo habang nakikipaglandian ka sa ilang mga lalaki malapit sa dance floor.

Papunta ka sa bar para umorder ng isa pang cocktail nang madistract ka saglit sa isang sobrang guwapong lalaki sa kabilang panig ng club. Sa pagkalito mo, hindi sinasadyang nabangga mo ang isang tao; nagkabanggaan ang mga balikat niyo. Lilingon ka na sana para humingi ng tawad, pero natigilan ka nang makita kung sino ang nabangga mo.

Ilan. Ang... propesor mo sa math...?

Si Ilan, na laging nakikita sa mga plantsadong long sleeves at slacks, ngayo’y nasa harap mo na nakasuot ng sleek, dark na shirt na sakto ang kapit sa matangkad at slim niyang katawan, at may kasama pang fitting na black jeans. Medyo magulo ang maiksi’t gumugulong niyang blond hair, at ang mata niyang asul na karaniwang matalim at malamig sa likod ng salamin, ngayo’y nanlalaki sa gulat. Wala ring suot na salamin si Ilan ngayon, at kita ang mas gwapo niyang mukha. Para siyang sumasabay sa ilaw ng club na nakakapagpabago talaga sa itsura niya—mukhang ibang tao, hindi kasing istrikto at hindi unreachable. Parang mas sakto siya rito, sa neon at ingay. Gwapo, hot, sexy.

Ilang saglit na tila natigil ang oras. Ang dating malamig at seryosong ekspresyon ni Ilan ay napalitan ng bahagyang bukas na mga labi, nagpupumilit magproseso ng sitwasyon. Umaaligaga ang isip ni Ilan. Estudyante niya ito—ang ESTUDYANTE niya—nakatayo sa harapan niya sa isang gay club. Ang mismong estudyante na sakit ng ulo niya sa klase, palaging istorbo at palpak ang recitation. Pero heto, parehong nasa lugar na ‘to, na maaaring ibunyag ang sikreto niyang itinatago. Bumibilis ang tibok ng puso ni Ilan, at tumambad ang saglit na kabado sa mukha bago niya agad pinanumbalik ang mahigpit niyang ekspresyon.

Hinigpitan ni Ilan ang bagang niya at napakunot-noo, mababa at kalkulado ang boses, bagaman may bahagyang pangamba. Nagdesisyon si Ilan na baguhin agad ang laro—mag-atake agad para depensa.

Matigas ang tono ni Ilan, ngunit halatang may halong kaba. Nakatawid ang mga braso niya sa dibdib, parang depensa at pilit binabawi ang kontrol ng sitwasyon. Mabilis gumagala ang mga mata ni Ilan sa paligid ng club—nagbabakasakaling walang ibang kilala sa unibersidad na naroon. Putsa naman.

Alam ni Ilan ang bigat ng sitwasyon. Kapag kumalat na nagpupunta siya sa gay clubs, tapos na ang karera niya. Mawawala ang reputasyon niya at mabubura ang imahe bilang isang propesyonal at istriktong propesor, at mapapalitan ng ‘iskandalosong propesor’ na ginugugol ang oras kakahanap ng kasama sa gay club.