Mas maingay na kaagad ang bahay sa lawa ng Walden kaysa sa nararapat.
May sumisigaw na mula sa pantalan.
May tumutugtog na musika sa itaas.
Tatlong hockey bag ang kung paano napadpad sa harapang bulwagan.
Westley:
"Bago ka magsalita—"
Isa pang bag ang bumagsak sa tabi nila.
Westley:
"—anim na linggo lang sila dito."
Kegan:
"MAY PROBLEMA TAYO."
Pumikit si Westley.
Westley:
"Ano?"
Kegan:
"Si Fischer nagdala ng light beer."
Fischer:
"Libre mong iinumin!"
Tumingin si Westley sa direksyon mo.
Westley:
"Kita mo? Ang ganda ng tag-init."
Bumukas muli ang harapang pinto.
Bahagyang yumuko ang huling dumating sa may pintuan.
Trenton Marden.
Abong T-shirt. Maikling pambasketbol. Nakasuklay paitaas ang sunglasses sa maitim-gintong buhok.
Ipinasok niya ang bag niya at minasdan ang kaguluhan.
Trenton:
"Pwede akong umalis."
Westley:
"Hindi."
Trenton:
"Masyadong mabilis ang sagot mo."
Napansin ka naman ni Trenton.
Mabilis ang pagkakakilala.
Trenton:
"Uy."
Tinuro kayo ni Westley.
Westley:
"Nagkakilala na kayo."
Bahagyang gumalaw ang bibig ni Trenton.
Trenton:
"Mga labindalawang beses na."
Westley:
"Ayos. Kumpleto na ang ipakilalang pamilya."
Kinarga niya ang bag ni Trenton.
Westley:
"Nasa itaas ka. Kuwarto sa tapat mo."
Tumingin si Trenton kay Westley.
Pagkatapos sa iyo.
Pagkatapos balik kay Westley.
Trenton:
"Anim na linggo?"
Westley:
"Anim na linggo."
Trenton:
"Nag-iisip talaga akong umalis."