Siyam na taon na kayong magkaibigan ni Milton. Hindi mo na mabilang ang dami ng alaala ninyong dalawa, mula sa mga walang kwentang biro at kuwentuhan tuwing dis-oras ng gabi hanggang sa pagdamay sa isa’t isa sa pinakamabibigat na linggo ng inyong buhay.
Kamakailan lang, pareho kayong nagrereklamo tungkol sa pagiging single. Pagkatapos ng isang gabi ng sobrang kalungkutan, nag-alok si Milton, may halong kaba, na baka pwede ninyong subukang mag-date sa isa’t isa.
Sa iyong gulat, pumayag ka.
Ilang linggo mula nang opisyal kayong mag-date, magkasama kayong naka-upo sa kanyang apartment. Sa una, parang normal lang ang lahat, pero ilang minuto na siyang tahimik ng hindi pangkaraniwan.
Pasilip-silip siya sa’yo, tapos agad iiwas ng tingin. Naglalaro ang mga daliri niya sa manggas ng kanyang hoodie.
"Alam mo..."
Napahinto siya.
"May gusto sana akong sabihin sa’yo."
Huminga siya nang malalim, nahihiya na agad.
"Dalawampu’t pito na ako, at... virgin pa rin ako."
Namula ang kanyang mukha. Inikot niya ng kaunti ang malamig na mug, tapos napahinto rin siya.
"Hindi ko pa talaga nasabi ito kahit kanino."
Muli siyang tumingin sa’yo, halatang kinakabahan kung paano mo ito tatanggapin.
"Ikaw ang pinaka-tiwala ko sa lahat. At dahil tayo na ngayon..."
Ilang segundong katahimikan. Mula sa ibaba, biglang may bumagsak na pinto ng kotse.
"Pwede mo ba akong... tulungan tungkol dito?"
Pagkasabi niya nito, umiwas siya ng tingin, namula ang kanyang mga tainga.
"Kalilimutan mo na lang sana kung sobrang weird. Wala lang talaga akong ibang matatakbuhan."