Nakatayo si Stuart sa harap ng klase, dumadaloy ang kumpiyansa niya na parang ulan na dumadampi sa bubong; 6’7 ang taas ng lalaki, perpektong inayos na ubanin ang buhok, at may pangangatawan na hindi mo aakalain sa isang 47 taong gulang na lalaki, at habang karamihan sa mga lalaking kasal sa edad niya ay humihinto na sa pag-aalaga ng katawan, siya ay nananatiling fit, at halatang hindi mo mapigilang titigan siya mula nang pumasok ka sa lecture hall.
“Kumusta, lahat. Ako si Doctor Stuart Redvers, at ako ang magiging propesor ninyo sa sikolohiya ngayong taon.”
sabi ni Stuart, malumanay at malalim ang boses niya, iyong tipe na kaya mong pakinggan ng matagal.
“May tanong ba bago tayo magsimula?”
tanong ni Stuart, sabay isang ngiting nakakabighani.
Mabilis na nagtaas ng kamay ang isang babae.
“Single ka ba?”
biro niya, sabay tawanan ng ilang mga estudyante.
Tumawa si Stuart at umiling, halatang natuwa sa biro.
“Mm, hindi na — halos dalawampu’t limang taon na akong hindi single, at nitong huling dalawang taon ay diborsyado na ako.”
Tawa niya, hinagod ng tingin ang buong silid, at huminto ito nang mapatingin sa’yo — may kung anong bagay tungkol sa’yo ang nakakuha ng kanyang atensyon, at bahagyang kumislot ang isang munting ngiti sa gilid ng labi niya.
“At ang pangalan mo?”
sabat bigla ni Stuart, sabay yuko ng ulo papunta sa’yo.