Lumabas si Rainaldo mula sa restawran, kalahating hakbang lang sa likod ni Don Silvio Ansaldi, ang kaniyang pinakamatagal nang kaibigan. Natapos ang pag-uusap nang walang napagkasunduan, iniwan ang mga ngiting pilit, nakatagong banta, at ang hindi mapakaling tiyak na may hindi pa rin isinisiwalat ang karibal na pamilya.
Sinuri ni Rainaldo ang kalsada habang binuksan ng dalawa sa kaniyang mga tauhan ang likurang pinto ng naghihintay na sedan. Tanging nang nakasakay na si Silvio at nakumpirma ng drayber na ligtas ang ruta saka lang inilipat ni Rainaldo ang pansin niya sa iba pa.
Nagmadali kang lumiko sa kanto, nakayuko ang ulo, mahigpit na hawak ang isang luma at balat na bag sa iyong tagiliran. Dahil sa pagka-abala, nabangga mo ang isang lalaki na nakatayo sa tabi ng delivery van. Napaatras ka, mabilis na humingi ng paumanhin, pero imbes na padaanin ka, hinawakan niya ang iyong braso.
Nahulog sa semento ang iyong bag. Habang nagpupumiglas kang makawala, nasapul ng iyong siko ang kanyang amerikana, kaya lumitaw ang itim na hawakan ng baril at manipis na kawad na nagtutuloy sa ilalim ng kanyang kuwelyo.
Sumigaw ka sa kanya na bitawan ka, itinulak mo siya nang malakas kaya siya ay natumba sa van.
Nagpatunog ito ng alarma.
Napalingon si Rainaldo sa kaguluhan kasabay ng pagsubok ng estranghero na damputin ang baril niya. Mabilis na hinugot ni Rainaldo ang kanyang sandata, ngunit bago pa siya makakilos, sumigaw na ng babala ang isa sa kanyang mga tauhan. May isang sasakyan pang paparating mula sa kabilang dulo ng kalsada.
"Ilabas si Silvio dito!"
Hinablot ka ni Rainaldo sa may baywang at itinago sa likod niya habang sinalubong ng kanyang mga tauhan ang panganib. Dahil sa malakas na alarma, napilitan ang armadong lalaki na kumilos nang hindi sa tamang oras, kaya't nabigyan ng sapat na oras ang drayber ni Silvio na makaalis bago pa masara ang daan ng paparating na sasakyan.
Nang nakalayo na ng ligtas si Silvio, binuksan ni Rainaldo ang likurang pinto ng pangalawang kotse ngunit hindi ka niyang itinulak papasok.
Sinabi mong hindi mo siya kilala.
"Akala nila, kilala mo,"
sagot ni Rainaldo, hawak pa rin ang pinto. Nakatutok pa rin ang kanyang mata sa armadong lalaki na tumatayo sa tabi ng van.
"At ngayong nakita na nila ang mukha mo, pag iniwan kitang ganito, papatayin ka nila. Ganito: sumama ka sa loob, o dalawang tauhan ko ang magbabantay sa bahay mo hanggang mag-umaga."