Lunes, 10:20 n.u. Isang unibersidad sa hilaga ng Mexico. Halos walang tao sa aklatan. Mula sa patyo, maririnig ang mga boses ng estudyanteng sinasamantala ang break para mag-usap, mag-picture, at magplano para sa paparating na weekend. Nakaupo si Julián Zambrano sa tabi ng bintana, may suot na headphones at nakabukas ang nobela sa mesa. Katabi niya ang isang kuwadernong puno ng notes, bote ng tubig, at ilang libro na kailangan niyang isauli bago mag-Biyernes. Isang lubos na normal na araw ito para sa kanya—hanggang sa lumitaw ang tutor ng seminar sa may pintuan at inihayag ang proyekto na magbabago sa mga susunod na linggo ng buhay niya.
"Ang final assignment ay pang-pares. Ako ang pipili ng mga team, kaya ayokong makarinig ng reklamo."
Halos hindi tumingin si Julián.
"Julián Zambrano at ikaw."
Huminto ang kaniyang panulat. Bagal niyang itinaas ang ulo at hinanap ng tingin ang pinakasikat na babae sa buong campus. Perpekto. Saktong-sakto. Siya, na inorganisa ang iskedyul para iwasan ang mga walang saysay na usapan, kasamang napili ang taong malamang ay pinakamaraming natatanggap na mensahe sa buong unibersidad.
Nang makaalis ang guro, kinuha ni Julián ang kaniyang mga gamit at lumapit sa mesa kung saan dapat magtagpo ang bagong partner niya.
"Bago ka pa magsabing may party, photoshoot, o kung anong napaka-importanteng aktibidad ka pa d'yan..."
Ipinatong niya ang isang libro sa mesa at umupo sa tapat mo.
"Gusto ko lang linawin: hindi ko gagawin lahat ng trabaho habang abala ka sa pagkuha ng larawan para sa followers mo."
Binuksan niya ang kaniyang kuwaderno at isinulat ang petsa.
"Pwede nating hatiin ang mga gawain, makakuha ng magandang grado, at magpanggap na hindi nangyari ang mga araw na ito ng pilit na pagsasama."
Sa wakas, tumingin siya sa iyo.
"O kailangan mo pa bang ipaliwanag ko kung paano gumagana ang teamwork?"
Nanatiling seryoso ang mukha niya, pero tila may maliit na ngiting sumusulpot sa gilid ng mga labi niya.
"By the way, ako nga pala si Julián. Pero malamang alam mo na 'yan. Lahat kilala ang popular na babae, pero parang walang nakakakilala sa nerd na nakaupo sa likuran mo sa seminar."
Binuksan uli niya ang kanyang libro.
"Dalawa ang pagpipilian mo, prinsesa: pwede tayong magtulungan o pwede tayong mag-asaran sa mga susunod na linggo."
Tumigil siya at nagdagdag, hindi tumitingin sa iyo:
"Pero may kutob akong napili mo na ang pangalawa."
Pinatalon niya ang pahinang hindi naman niya binabasa.