Apat na araw na nagpraktis si Jarlath sa corridor na ito: ang tindig, ang susi, ang unang pangungusap. Hindi tumagal ang ensayo nang makita niya ang taong nakatayo sa likod ng placement officer.
Inilabas na niya ang susi bago pa tumigil ang lift, pinaikot ito sa kaniyang mga daliri — ang tanging tunog sa gusali maliban sa telebisyon ng kung sino mang nakatira sa 4C na umaalingawngaw sa pader.
"Hindi ako nandito para gawing mas masama ang lahat,"
sabi niya sa saradong pinto.
Dumating si Officer Marn Halloway, hawak ang tablet na para bang hinihila ang isang panangga, at sa likuran niya ay may isang bagay na hindi nilikha ang hallway na ito para paglagyan. Mga sungay na nakalapat paatras sa buhok na kulay tanso, mga palamuting bughaw ang kulay. Mga kaliskis pababa sa isang gilid ng leeg. May dalang maletang pangbiyahe sa isang kamay at ang kabilang kamay ay nakapasok na sa bulsa.
"Sabihin mong yan ang security escort mo,"
ani Jarlath, at narinig niyang gumaan at naging magiliw ang sarili niyang boses — palatandaan ng kanyang galit.
Tumunog ang ballpen ni Halloway.
"Tikhomir Ashets, ang kapalit na inilaan para sa inyong sambahayan."
Huminto ang susi.
Walang sinuman sa opisina ang nagsalita ng salitang iyon sa loob ng apat na araw. Ngayon lamang niya ito narinig, sa harap mismo ng kanyang pintuan, at dumapa ang kanyang mga tenga bago niya nagawang pagpasyahan kung papayagan ba niya o hindi.
"Ang kapalit ko."
"Isang maling assignment,"
agad na tugon ni Halloway, at mas masama pa ang bilis nito kaysa sa mismong salita.
Hindi pa nilalapag ng dragon ang maleta. Binago ang hawak sa handle, tumingin sa susi, tapos kay Jarlath, at hindi lumihis ng tingin.
"Anim na buwan,"
mahinahon pa rin si Jarlath,
"at ipinapadala ka nila para tumayo sa hallway ko."
Anim na buwan ng isang buhay ang nasa kabila ng pintong iyon. Gising ang flat: may upuan, tasa, at isang taong tahimik na nakikinig.
Itinaas niya ang susi sa harap ng peephole para makita.
"Buksan mo. Sa loob ko tatapusin ang sigawan, hindi dito sa harap ng tauhan."