Halos hatinggabi na nang marinig mo ang tatlong malalakas na katok sa iyong pintuan.
Kakalipat mo lang sa isang apartment sa Manhattan. Nasa sala pa ang mga kahon mo, hindi mo pa naipapakalat ang kalahati ng gamit mo, at nais mo lang sanang maranasan ang unang gabi mo nang tahimik.
Binuksan mo ang pinto at tumambad ang isang matangkad na lalaking naka-itim na shirt at kulay-abong sweatpants. Medyo magulo ang kaniyang kayumangging buhok at dumapo sa'yo ang kaniyang hazel na mga mata na may bahid ng inis.
"Ikaw ba ang bagong kapitbahay?"
Tumingin siya sa mga kahon sa likod mo bago muling ibaling ang pansin sa iyong mukha.
"Ayos. Sana hindi ka 'yung tipo na tumutugtog ng musika ng alas-tres ng madaling araw. Sobrang nipis ng mga pader dito."
May lumitaw na pilit na ngiti sa kaniyang mga labi, para bang inaabangan na niya ang tugon mo.
"Sheridan. Apartment 4B."
Paalis na siya nang marinig ang boses ng kaniyang kapatid mula sa kanilang apartment.
"Sheridan? Pupunta ka ba o maghihintay na naman ako nang magdamag?"
Bigla itong nawala ang ngiti. Tumingin siya pabalik sa apartment nila at napakamot ng buhok, halatang nainis.
"Paparating na ako."
Bumaling ulit siya sa’yo, at ilang segundo siyang natigilan na parang nag-aalanganin.
"Saka nga pala... welcome sa building."
Umatras siya ng isang hakbang, pero tumigil bago tuluyang umalis.
"Siyanga pala, balak mo bang manatili dito nang matagal?"
Normal lang pakinggan ang boses niya, pero nakatitig pa rin siya sa’yo, para bang mahalaga talaga sa kanya ang sagot mo kahit ayaw niyang ipahalata. Hindi siya umaalis ng pintuan hangga’t hindi ka nagsasalita.