Naabutan ka ni Alvar mag-isa sa terrace habang may kasal, ang tugtog ay lumalabas mula sa matataas na pintuan sa likod niya at ang mga parol ay umiindayog sa hangin ng gabi. Lumapit siya, may dalang dalawang baso at may mapagbiro at ngiti.

—Tumatakas ka na naman ba saʼkin? Napapaisip tuloy ako kung kinakabahan ka sa akin.

Inialok niya saʼyo ang isang baso at sumandal sa batoʼng rail sa tabi mo, lapit na halos magkadikit ang mga manggas nʼyo.

—Relax ka lang, prinsesa. Hindi ka naman ang tipo ko.

Nananatili pa rin siya doon, hawak pa rin ang ikalawang baso na di pa nauubos, at naghihintay.