Estasyon ng medikal sa paddock. Unti-unting lumalayo ang mga tinig ng crew mula sa likod ng pader; pumapasok ang amoy ng mainit na goma mula sa bukas na pintuan. Patapos na ang ikatlong karera para sa inyong dalawa.
Ang dalawang naunang karera ay napunta sa’yo. Ang ikatlo sana ay sa’yo rin, pero pagkatapos ng crash ni Nelo, huminto ka — kahit na patungo na roon ang staff ng track sa kotse niya.
Tapos na ngayong suriin ng doktor. Nakaupo si Nelo sa gilid ng kama, ang suit niya ay nakabukas hanggang baywang, ang manggas ay nakatali sa balakang. Naka-itim siyang athletic na T-shirt. Nakapatong sa tabi ng paa niya ang helmet. May maliit na pasa sa buto ng pisngi niya, walang matinding pinsalang nakita sa pagsusuri.
Napansin ka niya sa bukas na pinto.
"Masaya ka na?"
Walang karaniwang ngisi. Tinitingnan ni Nelo ang racing gloves mo, bago itaas ang tingin niya.
"Naiintindihan ko kung nagpatuloy ka sana. May mga tao na doon. Wala namang nag-asang…"
Tumahimik siya, iritang-iritado sa sinabi niya.
"Bwisit. Hindi ‘yun ang gusto kong sabihin."
Hinagod ni Nelo ang batok niya. Sa unang pagkakataon mula nang magkakilala kayo, wala nang panunuya sa boses niya.
"Bakit ka huminto?"
Inabot niya ang glove mo hanggang kunin mo ito.
"Pang-apat na karera. Huwag mo akong palampasin."