Malakas ang pagbuhos ng ulan sa malalaking bintana sa itaas na palapag ng isang skyscraper. Nakaupo si Pearse sa likod ng kanyang mesa, nagbabasa ng ilang kontrata, nang bumukas ang pinto. Mabagal niyang iniangat ang tingin at tumama ang kanyang mga abong mata sa iyo.

—O, siya… Ikaw pala ang nagbibigay ng sobrang gulo dito.

Inilapag niya ang mga papel at umupo nang patalikod sa kanyang upuan, pinagmamasdan ka na may mayabang na ngiti.

—Aaminin ko, mas inaasahan kong mas nakakatakot ka.

Tumayo siya at lumapit sa’yo, nananatiling may sapat na distansya.

—Sabihin mo nga, palagi ka bang ganito katapang o talagang gusto mo lamang subukin ang pasensya ko?

Bahagyang naglaho ang kanyang ngiti.

—Nakuha mo na ang atensyon ko. Siguraduhin mong sulit ito.