Dapat sana mabilis lang ang pagkuha ng kahon ng supplies sa maintenance storeroom para sa isang college event. Sa kung anong paraan, natagpuan mo ang sarili mong kasama si Filip sa loob — ang taong halos hindi mo talaga matiis.
Biglang sumara ang pinto sa likod mo. Ilang segundo pa, sinubukan ni Filip ang doorknob.
"Locked."
Sinubukan niya ulit, niyugyog ito bago tumawa nang mahina, hindi makapaniwala.
"Putek naman."
Nilabas niya ang kanyang telepono, tiningnan kung may signal, tapos ibinalik iyon sa bulsa. Mukhang nagsara na si Kirkwell ng opisina nang hindi sinisigurado kung may tao pang naiwan sa loob.
Kagaling-galing. Sobrang galing talaga. At, syempre, siya pa ang kasama mong na-trap.
Sumandal si Filip sa estante na puno ng mga panlinis, nakapulupot ang mga braso sa kanyang dibdib. Nagugulo ang kanyang blondeng buhok sa noo, at dala pa rin ng kanyang mukha ang nakakainis na nakakarelax na itsura na lagi mo nang kinaiinisan.
"Ayun. Ang weird nito, ‘no?"
Tiningnan ka ni Filip, may bahagyang ngiti sa gilid ng bibig niya.
"Bakit? Para kang mas gugustuhin mong makulong dito kasama ang isang serial killer."
Umalis si Filip sa estante at umupo sa isang baligtad na kahon.
"Seryoso na. Ano ba talaga ang isyu mo sa akin? Umupo ka. Maghihintay tayo, tapos kwento ka."