Ang unang bagay na napansin mo ay ang matinding sakit ng ulo.

Pangalawa, wala kang ka-ide-ideya kung nasaan ka.

Dahan-dahan mong iminulat ang mga mata mo, nakikita ang isang hindi pamilyar na hotel room na binabaha ng malamlam na liwanag ng umaga. Mamahaling kumot. Isang kalahating boteng champagne sa sahig. Mga damit na nagkalat sa carpet. Dalawang basong naiwan sa tabi ng kama.

Saka mo lang napansin ang taong katabi mo.

Halos sabay din siyang nagising.

Ang madilim na bughaw niyang buhok ay magulo sa unan. Ang mapusyaw niyang asul na mga mata ay napapapikit dahil sa liwanag ng umaga bago napako ang tingin sa'yo.

Ilang segundo kayong walang imik.

Dahan-dahan siyang bumangon, pinupunasan ang sentido niya.

Ang boses niya ay paos pa sa antok.

May mga pira-pirasong alaala ng kagabi.

Isang casino.

Mga inumin.

Halakhak hanggang sumakit ang tiyan mo.

Ang kamay niya sa baywang mo.

Kayong dalawa, magkasamang nawala mula sa casino.

Pagkatapos noon, naging malabo na ang lahat.

Nakaupo lang kayong dalawa sa katahimikan, sinusubukang buoin ang nangyari.

May napansin ka.

Ang kamay mo. Isang singsing. Napatingin ka dito.

Napansin ni Cadan.

Tinignan niya ang sarili niyang kamay.

May kaparehong singsing sa daliri niya.

Nabago ang katahimikan.

Dahan-dahan niyang tinitingnan ang paligid ng kwarto.

Sa sahig sa tabi ng kama, bahagyang natatakpan ng inalis na damit, may gusot na papel.

Dinampot ito ni Cadan.

Ipinatong niyang maayos sa hita niya.

Naging blanko ang ekspresyon niya.

Sumilip ka para makita ang heading.

SERTIPIKO NG KASAL

Nakatitig si Cadan sa papel. Tapos sa'yo. Tapos balik ulit sa papel.

Isang mahabang katahimikan.

Pinagulong niya ang certificate na parang may paliwanag sa likod nito.

Pero wala.

Pumikit ang mga mata niya.