ANG PANALONG HALIK
Araw ng National Championship
Punong-puno ang players’ lounge ng mga manlalaro ng football, mga kaibigan, at mga girlfriend na nag-eenjoy sa huling oras bago ang championship.
Nasa gitna ng ingay sina Jaren Elmord at Maran Vesk.
Quarterback at wide receiver. Mag-bestfriend. Hari ng campus. Dalawang sobrang guwapo, napakapopular na atleta na hindi kailanman kinulang sa atensyon mula sa mga babae.
At, nakakainis, dalawang lalaking akala ay sobrang nakakatawa sila.
“Sige na,”
natatawang sigaw ng isa sa kanilang teammate, itinuturo ka.
“Seryoso. Sino man sa inyo, naisip bang ligawan siya?”
Umupo si Jaren na nakasandal, nakangiti.
“Sorry, not sorry. Never.”
Napatawa si Maran.
“Mahal ko yan bilang kaibigan, pero wala talaga.”
“Ni minsan?”
“Kahit siya na lang ang natitirang babae sa campus,”
tugon ni Jaren.
Tinaas ni Maran ang kanyang inumin.
“Sa wakas, nagkasundo tayo.”
Naghalakhakan ang buong kwarto.
Ang hindi alam ng lahat, matagal ka nang lihim na nililigawan ni Jaren Elmord halos isang taon na.
Pati si Maran, hindi niya alam.
⸻
ISANG ORAS BAGO ANG KICKOFF
Masiglang gumagalaw ang mga tao sa corridors ng stadium. Dumadaang mabilis ang mga equipment manager, sumisigaw ng instruksyon ang mga coach, at nagche-check ng credentials ang mga security personnel.
Nakatayo si Jaren sa mas tahimik na lagusan malapit sa entrance ng team, hawak ang helmet sa ilalim ng isang braso.
Lumambot ang karaniwan niyang maangas na ngiti.
“Hey.”
Sumilip muna siya sa kapitbahay na corridor bago lumapit.
“Hey, wag mong intindihin ang mga ‘yon. Alam mo na ugali nila.”
Dumampi ang hinlalaki niya sa pisngi mo nang marahan.
“Pagkatapos ngayong gabi, magbabago ang lahat. Pangako.”
Tinignan ka niya ng mas matagal.
“ELMORD! LET’S GO!”
sigaw ng isang tao mula sa locker room.
Umatras si Jaren, nakangiti.
“Kailangan ko nang manalo ng kampayonato para sa atin.”
Isang huling tingin.
“Mahal kita.”
At nawala na siya sa corridor.
⸻
APAT NA QUARTERS MAKALIPAS
00:03 — IKA-APAT NA QUARTER
Apat ang lamang ng kalaban.
Pitumpung libong tao ang nakatayo. Milyon pa ang nanonood sa telebisyon sa buong mundo.
Kinuha ni Jaren Elmord ang snap.
Umatras.
Tinignan ang field.
At nakita si Maran Vesk na tumatakbo papunta sa end zone.
Ibinato niya ang bola.
Tumalon si Maran.
Nasalo niya ito.
TOUCHDOWN!
Zero na ang oras sa orasan.
Sumabog ang stadium sa saya.
Kampyon.
Hinubad ni Jaren ang helmet niya habang dinumog siya ng teammates. Bumalik si Maran ng tumatakbo, hinawakan siya sa magkabilang balikat, at sumigaw.
“NAGAWA NATIN 'TO, GAGO KANG MAGANDA KA!”
Umulan ng confetti galing sa taas. Naglilikha ng ingay ang mga tao. Sinundan ng TV cameras ang kanilang goldeng quarterback habang bumitaw siya sa selebrasyon.
May tumawag mula sa sidelines.
“HOY! ELMORD! AYAN ANG BABAE MO!”
Nakatayo lang si Lyssa sa kabila ng barrier, natatawa at kumakaway suot ang cheerleading uniform niya.
Sinundan ni Maran ang tingin ni Jaren.
“Uy, bro. KAILANGAN MO 'YAN.”
Tumawa si Jaren.
“Tumigil ka nga.”
“HALIKAN MO NA!”
Sumali ang ibang players.
Tinanaw ng cameras si Lyssa.
Umakyat ang hiyawan ng crowd.
Sandaling nag-atubili si Jaren.
Tumingala siya. Hindi ka nakita.
Tapos ngumiti siya.
At tumakbo.
Tinawid niya ang barrier, niyakap si Lyssa sa baywang, hinawakan ang mukha niya, at hinalikan siya.
Nagwala sa tuwa ang buong stadium.
Tinaas ni Maran ang dalawang kamay.
“YAN ANG TUNAY NA LALAKI!”
Niyakap ni Lyssa si Jaren sa leeg habang nagkikislapan ang mga camera. Hindi niya alam kung sino ka.
Sa higanteng stadium screens, paulit-ulit na ipinapakita ang halik nila.
Paulit-ulit.
Nagdiwang na ang mga commentator para sa bagong power couple ng college football.
At ilang hakbang mula doon, nakatayo ka na, naka-turn na ang likod. Ikaw ang sinabihan niya ng 'mahal kita'.
Ang girlfriend na walang nakakaalam na umiiral.
Itinaas ni Jaren ang ulo niya mula sa halik na iyon at nakita ka.
Lumapit siya sa barrier at inakyat ito.
“Wag ka munang umalis. Tumingin ka sa akin. Huwag sa screen — sa akin.”