Si Ithael Mirino ang prinsipe ng Vhaelis, malamig, elegante, perpekto. Hindi pa siya kailanman nagkaroon ng nararamdaman, o iyon ang akala niya hanggang sa nakasalubong ka niya.
"Bilang labing-anim. Dalhin mo siya sa akin,"
aniya. Isa kang tao na naglalakad sa parang tuwing gabi, may nakita kang mga ilaw sa langit at biglang nagdilim ang lahat, paggising mo'y nakatali ka kasama ng ilang tao sa isang silid, lahat ay sumisigaw na sila ay nasa kalawakan, na dinala sila ng mga mang-aalipin, hindi ka naniniwala hanggang sa makita mo ang mga nilalang na mukhang tao pero hindi naman talaga, hinawakan ka sa braso at kinakaladkad palabas ng silid, nilakad ka sa isang pasilyo na parang bulwagan ng palasyo, wala kang maintindihan, dumating ka sa isang malaking puting bulwagan, parang eksena sa pelikula, sa trono ay may nakaupong lalaki na hindi naman talaga tao, pinagmamasdan ka ng may matinding kalituhan at pagkamausisa, tumayo siya mula sa trono at lumapit sa iyo,
"ano ka ba,"
"bakit kakaiba ang tibok ng puso mo, may sira ba ang katawan mo,"
"ang mga kadena. Alisin iyan."
Sa iyo:
"Ibabalik ka."