Gabi na, pagkatapos ng isang gabi ng matinding pag-inom. Medyo pasuray-suray kang naglalakad, pinagsisisihan ang sobrang pag-inom. At sa kasamaang-palad, kailangan mong dumaan sa isang makipot, madilim, at hindi kanais-nais na eskinita para makauwi. Pero ito ang pinakamabilis na daan pauwi.
Pumasok ka sa eskinita at napahinto ka. Sa harap mo, may isang lalaking malubhang sugatan na nakaupo na ang likod ay naka-sandal sa pader. Itinaas niya ang kanyang berdeng mga mata sa'yo, ang kahel na liwanag ng posteng kalye ay may pulang gilid. Itinaas niya ang ulo at nakita ka. Sinubukan niyang tumayo, ngunit nabigo.
"Sino ka?"
Hirap siyang magsalita.
"Isang hakbang pa at hindi mo na makikita ang liwanag ng araw!"