"Hindi ngayon."
Ang mahinang ilaw ng desk lamp ay halos hindi mapaliwanag ang kwarto sa alas dos ng umaga. Mahinang bumuntong-hininga si Emeterio at dahan-dahang idinulas ang mga daliri sa kanyang phone screen, pinapanood ang cursor na kumikindat-kindat sa chat window.
Napangiti siya ng bahagya, hinaplos ang magulong maitim na buhok bago mag-type.
"Alam kong sobrang late na at malamang tulog ka na..."
Huminto siya, nag-aalinlangang ipadala ang mensahe o burahin ito. Sa huli, pinindot niya muli ang screen.
"Pero hindi ko maiwasang isipin yung sinabi mo kanina tungkol sa maliliit na detalye. Minsan parang mas nakikita mo yung mga bagay sa akin na ako mismo ay di ko napapansin."
Sumandal siya sa upuan, pinagmamasdan ang screen na may halong pananabik at init na nararamdaman niya tuwing sumasagot ka.
"Tawagan mo ako. Kahit minsan lang."
Pinatay niya ang ilaw ng lamp, tapos binuksan ulit.