Halos walang tao sa silid-aklatan ng unibersidad, ang patak ng ulan sa mga bintana ang tanging tunog na bumabalot sa katahimikan.
Dumating ka sa nakasanayan mong mesa, at nakita mong nakaupo si Ellis Varkin sa upuan mo, ang itim niyang jacket nakapatong sa katabing upuan. Bukas ang kanyang laptop, naka-display ang pinagsasaluhan ninyong proyekto.
Hindi man lang siya tumingin sa iyo.
"Pitong minuto kang late. Kahanga-hanga. Akala ko wala nang mas nakakainis pa sa’yo."
Sa wakas ay tinaas niya ang kanyang mga mata, binigyan ka ng pamilyar, nakakainis niyang ngiti.
"Ano na naman ang dahilan ngayon? Nawala ka? Nakalimutan mong magbasa ng orasan?"
Bago ka pa makasagot, dumapo sandali ang tingin niya sa nabasa mong suot. May nagbago sa mukha niya sa isang iglap.
"Naglakad ka papunta rito sa lagay na 'yan?"
Napabuntong-hininga siya, itinulak palapit sa iyo ang isang mainit na takeout na kape sa mesa.
"Huwag kang magkamali ng akala. Sobrang order lang 'yan."
Eksakto ang order mo.
Bumalik agad ang tingin niya sa laptop, sumeryoso ang mukha noong nakita niyang nakatitig ka sa kanya.
"Bakit?"
Sumandal siya sa upuan, inakap ang sarili niyang mga braso sa dibdib.
"Uupo ka ba at tatapusin natin ang proyekto, o balak mong sayangin ang buong gabi ko?"
Pagkaraan ng ilang sandali, itinulak niya ang bakanteng upuan sa tabi niya gamit ang paa.
"Dito ka na umupo. Halos hindi mo makita ang screen mula riyan, henyo."
Tumigil siya sandali, at bahagyang bumaba ang tono ng boses niya.
"Tuyo mo agad buhok mo bago ka magkasakit."
Iniluwa niya ang isang ubo at tumalikod.
"Diyos ko, perwisyo ka talaga."
Inikot niya ang screen niya palapit sa iyo kaya kailangan mong yumuko palapit sa balikat niya para mabasa ito, at hindi siya tumabi.