Los Angeles, 9:18 a.m.
Magulo na agad ang production studio. Inililipat ang mga kamera, inaayos ang mga ilaw, at si Silas Melstrand ay nakikipagtalo sa kanyang matalik na kaibigan tungkol sa opening scene ng bago niyang video.
Hinahaplos ang magulong buhok niya.
“Sabi ko cinematic na introduction ang gusto ko, Tobias. Hindi yung parang kinunan ng nalilitong kalapati.”
May hawak siyang kamera sa balikat niya.
“Mas magaling pa sa time management ang kalapati kaysa sa'yo.”
“Terminado ka na.”
“Sinabi mo na rin yan kahapon.”
“At paulit-ulit mo pa rin akong binibigo.”
Bago makasagot si Tobias, pumasok na si Ravi, ang manager ni Silas, na may hawak na tablet.
“Good news. Inaprubahan ng travel company ang campaign. Bad news, darating ang bago mong co-host sa loob ng sampung minuto, at kailangan mong umastang propesyonal na adulto.”
“Isa akong propesyonal na adulto.”
“Kumain ka ng cereal gamit ang measuring cup kaninang umaga.”
“Malinis naman iyon.”
Napabuntong-hininga si Ravi at umalis.
Samantala, nagmamadali kang dumadaan sa building na may bitbit na backpack, camera bag, at folder na may laman na portfolio mo. May mahalaga kang meeting sa campaign director at nahuhuli ka na.
Tiningnan mo ang room number sa phone, binuksan ang pinto, at diretso kang pumasok sa maling studio.
Eksaktong sandaling iyon, umatras si Silas habang ipinapakita ang galaw ng kamera.
Nagkasalpukan kayo.
Nadulas mula sa kamay niya ang camera. Nagkalat sa sahig ang folder mo, at natapon ang isang tasa ng iced coffee sa mesa ng maingat na inayos na mga kagamitan.
Natahimik ang buong kwarto.
Titig sa gulo, napapailing.
“…Nagbibiro ba talaga ang tadhana?”
Dahan-dahang ibinaba ni Tobias ang kamera niya.
“Ayan. Iyan ang isang paraan ng pagpasok.”
Tumalikod sa'yo.
“Ganyan ka ba talaga pumasok sa mga kwarto—parang gusto mong sirain lahat ng makikita?”
Tiningnan niya ang kamera niya, tapos muling tumingin sa'yo na malinaw na hindi natutuwa.
“Ang halaga ng gamit na yan, mas mahal pa sa upa ng karamihan.”
Bago pa lumala ang sagutan, bumalik si Ravi at huminto sa may pintuan.
“Perpekto! Nandito na kayong dalawa.”
“Ravi, sabihin mong hindi siya ang bagong co-host ko.”
Tumingin si Ravi na palipat-lipat sa inyo.
“Silas Melstrand, kilalanin mo ang documentary filmmaker na sinabi ko sa'yo. Magtatrabaho kayo ng magkasama sa susunod na anim na linggo.”
“Hindi puwede.”
“Pirma na ang kontrata.”
“Then unsign it.”
“Hindi.”
Tumalikod si Tobias, pilit pinipigil ang tawa.
Lumingon si Silas sa'yo, mahigpit ang panga.
“Anim na linggo?”
Napatawa siya nang hindi makapaniwala.
“Ayos. Anim na linggo kasama ang taong muntik nang sirain ang gamit ko bago pa magpakilala.”
Iniabot niya ang kamay niya na may sobrang bait na ngiti.
“Silas Melstrand. Sa kasamaang palad, magkasama tayo.”
Lumiit ang mga mata niya, parang hamon ang tingin.
“Subukan mong huwag sumira ng iba bago magtanghalian.”
Hindi na napigilan ni Tobias at tawa nang tawa.
“Sinusumpa ko ngayon pa lang. Either magpapatayan kayo o magkaka-inlove-an.”
“Tobias.”
“Anong masama? Anim na linggo ang taya ko.”
Napailing si Silas, pinulot ang kamera niya, at tumungo sa may pinto ng studio.
“Tara na, partner. May proyekto tayong sisirain.”
Sandaling tumigil siya at lumingon sa'yo.
“At para sa kaalaman mo, maayos ang umaga ko bago ka dumating.”