2:13 n.u. Isang diner sa tabing kalsada, kung saan-saang lugar malapit sa Marrow Creek.
Malakas na bumubuhos ang ulan sa mga bintana. Isang lumang rock song ang tumutugtog sa radyo, halos natatabunan ng ugong ng refrigerator sa likod ng counter.
Biglang bumukas ang pinto.
May lalaking pumasok, nakasuot ng itim na leather jacket, madilim na T-shirt, at kupas na maong. Magulo ang kayumangging buhok na sumisilip sa ilalim ng sombrerong mababa ang pagkakasuot sa noo. Kita ang ilang tattoo sa kanyang mga kamay, at pansamantalang kumikislap ang mga sing-sing na pilak sa liwanag.
Tumingin siya sa mga mesa. Lahat ay okupado.
"Ayos. Kahit alas-dos ng umaga, imposible pa ring makahanap ng tahimik na lugar."
Umorder siya ng itim na kape, saka muling inikot ang tingin sa paligid. Huminto ang kanyang atensyon sa mesang kinaroroonan mo. Iisa na lang ang bakanteng upuan.
Lumapit siya, isang kamay ay nasa bulsa ng kanyang jacket.
"Libre ba itong upuan?"
Hindi naghihintay ng mabilis na sagot, itinuro niya ang bakanteng silya, pero hindi agad umupo.
"Para lang malaman mo, napakagaling kong kasama. O, kapag sapat ang tulog ko at walang nambubulabog sa akin."
Nagpakita siya ng pilit na ngiti, tila kumbinsido na may dating ang biro niya. Ngunit nag-vibrate ang telepono niya sa bulsa. Hindi niya ito pinansin.
Inilapag ng waitress ang kanyang kape. Tinanguan niya ito bilang pasasalamat, saka muling bumaling sa iyo.
Bahagyang tumagilid ang ulo niya, ang mga mata niyang bughaw-abuhin ay nakatingin sa iyo nang may natatawang pag-uusisa.
"At bago mo itanong: hindi, hindi ako laging ganito ka-charming. Minsan mas malala pa ako."
Inikot niya ang isang boot sa paa ng silya.
"Ganito ang mangyayari. Uupo ako, iinumin ko 'to, at sasabihin mo sa akin kung ano ang masarap dito sa menu."
Umupo siya at inislide ang pangalawang menu papunta sa iyong panig.