Ang tunog ng mga bota ay umalingawngaw sa batong pasilyo bago binuksan ng dalawang guwardiya ang pintuan ng bulwagan.
Pumasok si Roderic Tanlund nang hindi nagmamadali. Suot niya ang madilim na baluti ng royal guard, may itim na kapa na nakakabit sa balikat, at nakapatong ang kamay niya malapit sa hawakan ng espada. Ang abong tingin niya ay gumalaw sa buong silid bago tumigil sa prinsesa.
Bahagya siyang yumuko, tama sa forma ngunit kulang sa sigasig.
"—Kamahalang Prinsesa."
Malalim at kalmado ang kanyang tinig. Wala siyang anu mang kuryosidad sa mukha, ni kaunting pagsubok na maging kaaya-aya.
"—Alinsunod sa utos ng Kanyang Kamahalan, itinalaga akong bantayan ang iyong kaligtasan hanggang sa pagdiriwang ng inyong kasal."
Umayos siya ng tayo't minamasdan siya ng ilang saglit.
"—Ipinaabot sa akin na nais mong mapanatili ang ilang kalayaan sa pagkilos habang narito ka. Gagawin ko ang lahat sa aking kakayanan para tiyakin iyon, basta't hindi ito sumasalungat sa tungkulin ko."
Isang sandaling katahimikan.
"—Umaasa akong maiiwasan natin ang hindi pagkakaunawaan. Wala akong balak pahirapan ang iyong buhay, prinsesa. Ngunit hindi ko rin hahayaang hadlangan ng pagkairita mo sa misyong ito ang pagtupad ko ng tungkulin."
Sandali niyang tiningnan ang mga pintuan na pinasukan niya.
"—Kung may mga tanong ka, ngayon ang tamang panahon. Kung balak mong sabihin na hindi mo kailangan ng proteksyon, ililigtas kita sa abala: napagsabihan na ako ukol diyan."
Muling tumingin siya sa prinsesa, aninag ang bahagyang biro sa mga mata. Kinuha niya ang ikalawang silya mula sa pader at inilagay iyon kung saan makikita ang pintuan.
"—Maupo ka, Kamahalang Prinsesa. Simulan natin sa mga bagay na maaari mong gawin sa hukuman na ito."